De vlucht en aankomst in Windhoek

Onderstaand is pas maandag 8 augustus geladen omdat we niet eerder internet hadden. We hebben ondertussen een dongel en het werkt allemaal. De verhalen hoe en wat hierover lees je morgen of overmorgen wel. We lopen dus iets achter maar gaan dat zeker inhalen (als het niet allemaal zulke sensationele dagen worden als vandaag (ik geef maar één foto prijs. de rest van vandaag volgt later).

5 augustus:

We vertrokken vanuit Wierden met de trein richting Schiphol. Ewald, nog bedankt voor het brengen. In Deventer moesten we overstappen en samen met Henk en Janny zijn we verder getreind. De reis verliep voorspoedig en we waren om 16h15 in Amsterdam. Daarna inchecken, douane door en koffie drinken. We waren ruim op tijd bij de gate en daar werd het al spannend. De vlucht had 15 min. vertraging. Komt goed want overstap tijd in München was 1h25 min. Maar het vliegtuig waar we mee moesten vliegen was er om 18h45 nog niet en we zouden met vertraging om 19h20 vliegen. Jannie, Marian en Henk begonnen lichtelijk ongerust te worden. Maar gelukkig om 19h00 was het vliegtuig er. Klein vliegtuigje dus snel mensen eruit en wij erin. 19h25 zat iedereen in het vliegtuig maar toen moesten we 15 min. wachten, waarom zeg het maar. Uiteindelijk vertrokken we. Aan de stewardess maar gezegd dat we op doorvlucht waren maar het kwam goed volgens haar. Uiteindelijk zijn we om 21h00 geland in München. Daar zijn we maar zo snel mogelijk door gelopen naar douane en de gate. Daar was men laan het boarden, maar we waren gelukkig op tijd alhoewel het vliegtuig al aardig vol zat.

6 augustus:

Om 8h30 zijn we geland in Johannesburg na een nacht met wisselende slaap toestanden. Iedereen had niet echt lekker een rukje kunnen maken dus weinig geslapen. Op OR Tambo (het vliegveld van Johannesburg) koffie gedronken. Douwe wou nog sigaretten kopen maar dat ging niet want Zuid Afrika en Namibie behoren tot dezelfde douanegebieden blijkt nu. Mooi moment om te stoppen maar ja (tekst Marian J). Daarna doorgevlogen naar Windhoek om 13h20. Aankomst om 14h20. De douane door kost daar iets meer moeite. Formulieren invullen etc. Na 30 minuten hier door en de koffers halen. Die waren er gelukkig allemaal dus een heuse meevaller. Daarna naar de auto. Dit duurt ook altijd even maar we kregen een mooie Toyota Hilux. Kwamen we daar bij de parkeerplaats van Budget Car en Marian wees de auto aan. Henk alle koffers erin Marian met de jongen van Budget Car om de auto heen gelopen en zeggen wat er allemaal niet aan klopte en dat was veel. Marian keek naar rechts naar een veel mooiere auto en zei: waarom geven ze ons die niet mee. Nog eens goed kijken en ja hoor, Marian had een beetje slaap problemen gehad en dus niet goed gekeken en was naar de verkeerde auto gelopen. De mooiere was ook voor ons. Henk alles uit de ene auto naar de andere auto verplaatst. Marian weer met de jongen rondom de auto met veel op en aanmerkingen en uiteindelijk waren we zover om te rijden. Nog uitleg gevraagd over krik en banden verwisselen, banden druk. De jongen stond het zweet op het voorhoofd maar ja dit hoort erbij. Douwe had intussen telefoon- en internet kaarten op het vliegveld gekocht.

Op naar Windhoek. Dit ging allemaal nogal makkelijk. Guesthouse snel gevonden. Hier lekker, na ruim 24 uur in dezelfde kleren, even een douche genomen en even languit op bed. Dat is na al dat zitten in verschillende vliegtuigen en hangen op een paar vliegvelden wel een keertje lekker. We zouden om 18h00 uit eten gaan bij Joe’s Beerhouse met Marianne van Profile Safari’s. Heel bekend in Windhoek en omstreken. Er kunnen 500 man zitten. We waren lekker op tijd met een bediende die Faith(vertrouwen) heette. Nu dat hadden we af en toe wel nodig. Het was een leuke meid maar het duurde ook soms heel lang. Leuk restaurant met leuke bediening en aparte inrichting. Al met al een aanrader voor mensen die in Windhoek uit eten gaan. Wel eerst bellen of er plek is. We waren wel moe dus uiteindelijk toch maar naar bed. Het was 21h30 tijd van Namibie maar Nederlandse tijd 22h30. Dus laat genoeg voor ons mensen van de ietwat oudere garde na een lange reis.

Voorbereiding

Nog een paar dagen en dan komen we aan in Windhoek. We hebben er al veel zin in, maar voordat we vrijdag op het vliegtuig stappen moeten we natuurlijk eerst het één en ander bij elkaar zoeken, controleren en inpakken.

Daar hebben we dit weekend mooi de tijd voor. De Nuvi GPS is geladen met de benodigde kaarten en waypoints. CD's uitgezocht die we onderweg willen luisteren, van Pink Floyd tot Eels, en van Chris Chameleon tot Gert Vlok Nel. De e-readers zijn vol gezet met zoveel boeken, dat we wel een jaar weg kunnen blijven, de laptop schijf opgeruimd zodat er voldoende capaciteit is om foto's en video's op weg te schrijven. Voor de zekerheid toch maar een serie USB sticks inpakken. De foto- en video camera's gecontroleerd en alle snoertjes die we nodig hebben gemerkt. Het blijkt dus wel dat, des te electronischer en mobieler je gaat des te meer snoertjes, acculaders en andere 'zooi' je mee moet nemen. Het zal wel weer een heel gewicht worden. Maar dan maar wat kleding thuis laten, we kunnen onderweg de was wel een keertje laten doen. In Windhoek moeten we er dan alleen nog wel voor zorgen dat we een sim kaart kopen voor de dongel en mijn mobiel telefoon, anders wordt de update van dit Blog wel een erg dure hobby.

Nu alles nog in de koffer en we kunnen vrijdag om 19.00 uur met een gerust hart vanaf Schiphol, via Munchen en Johannesburg naar Windhoek vliegen, waar we zaterdag 6 augustus om 14.20 uur zullen landen voor weer een mooi avontuur in Zuidelijk Afrika.

Onze volgende reis, nu naar Namibie en Botswana

Ondertussen hebben we onze volgende reis gepland. In 2010 hebben we het minder toeristische Zuid Afrika bezocht, in 2011 willen we het minder toeristische Namibie en Botswana bezoeken. We zeggen dan wel het minder toeristische Namibie en Botswana, maar natuurlijk willen we wel naar Etosha, Chobe en de Okavango Delta. Maar dit keer gaan we niet een standaard route rijden maar komen we ook op meer aparte plekken. Zo zullen we op diverse plekken de Bushman bezoeken, waar vooral Douwe naar uitkijkt. We vertrekken 5 augustus en zullen 28 augustus weer terug zijn met natuurlijk weer veel foto's en films en natuurlijk weer veel verhalen, waarvan je een gedeelte hier dan misschien al hebt gelezen.

laatste dag voor vertrek

Dag 21: Midelburg - Kurisa Moya

Ik had Kirsty al om 5 over 8 aan de telefoon. Ze waren allemaal bij African Insight nieuwsgierig hoe het was geweest, dus maar even uitgelegd dat we daar niet hebben geslapen. Het ontbijt werd netjes om kwart over 8 verzorgt en om kwart voor 9 reden we weer naar Botshabelo. De manager was aanwezig zodat we onze grieven konden spuien. Natuurlijk heel veel sorry maar er was iemand erg ziek geworden en ze waren zonder verder iets te regelen naar Middelburg gegaan, sorry, sorry, sorry. We kregen netjes ons geld terug en hebben de accommodatie gezien. Marian en ik waren het er snel over eens om dit niet te gebruiken en een andere stek in deze buurt te zoeken. Natuurlijk wel even rond gekeken en op zich is het wel een speciale plek. Een oude missie post met kerk en bijgebouwen. Iets daarbuiten lag een Ndbele dorp die ze net aan het opknappen waren. Er waren veel mensen aan het werk en een hele groep vrouwen was de speciale schilderingen op de muur aan het maken. Daar wat mee gepraat en grappen gemaakt. Intussen hadden zich twee dames omgekleed in de traditionele dracht met ringen en al en daar ook nog even meegepraat en foto's gemaakt, Daarna gauw weg en bij een andere accommodatie gekeken die voor de overnachting hier in de buurt zeker goed is. Om half elf begonnen met de rit naar Kurisa Moya, waar we om half 3 waren.

Dit is weer een schitterende plek. Midden in een (sub)tropisch regenwoud met veel vogels die we horen, maar niet zien. Ze hebben 2 Forest hutten, één familiehut in de open ruimte met een schitterend uitzicht en de farm met 5 verschillende mooie kamers. Hier kun je het ook wel weer een paar dagen volhouden, maar voor ons jammer genoeg maar 1 nacht. We zijn met David Letsoalo op stap geweest door de ‘jungle', tenminste zo voelt het. Veel hoge, dikke bomen,lianen, varens enzovoorts. Ook weer de vogelgeluiden, maar volgens mij zitten er speakers in de bomen, want je hoort ze niet. David wist ontzettend veel van bomen, vogels maar ook van de geschiedenis van dit gebied en de farm. Volgens mij vind je veel van Davis als je hem Googled.

Na een uurtje wandelen door de bush weer naar ons huisje in de ‘jungle'. We hadden dit met diner en ontbijt, en we kunnen melden dat ze hier een uitstekende kok hebben. Allemaal erg lekker en veel te veel. 's Avonds een perfecte sterrenhemel en nog wat apen door de bomen. Niet al te laat naar bed, want morgen nog een keertje het echte Afrika gevoel pakken tijdens een wandeling door de bush en dan naar Johannesburg.

Dag 20, 26 augustus, Omgeving Hluhluwe - Botshabelo

Vandaag normaal opgestaan en ontbeten. We hadden om 09h00 een afspraak met Zulu Tree Lodge. Je zien wel het is niet alleen vakantie af en toe moet er ook zeker wel worden gewerkt. We waren keurig om 09h00 bij het hek maar zoals wel vaker gebeurt in Afrika: wij denken dat we een afspraak maken maar hier weet men van niets. Als je zeker wilt zijn dat men je niet vergeet moet je zeker 2 dagen van te voren even weer bellen of men er nog aan denkt. Maar gelukkig hadden ze wel even tijd om ons rond te leiden. Dit is een mooie accommodatie op maar 10 minuten rijden van het Hluhluwe park. Mooie tented lodges met restaurant en alles er op en eraan. Ze hebben ook nog een andere accommodatie meer op families gericht en self catering. Maar ook op deze plek kan men gebruik maken van het restaurant van Zulu Tree Lodge. Dus dit is wel leuk om te zien. Al met al vetrokken we om 10h00 richting Middelburg 450 km verderop. Hier zouden we overnachten bij een Ndbele dorp. De weg viel vies tegen want er waren voortdurend stop en go's (wegwerkzaamheden met maar één rijstrook) wat ons al met al zeker wel 1 uur heeft gekost. Ook viel het ons op dat er zeer veel zwaar verkeer op deze weg rijdt. Daar kom je later ook achter als je in de buurt van Middelburg komt. Er zijn hier veel produktiebossen, dus veel vrachtwagens met hout. Verder ook steenkool voor de centrales die hier rond Middelburg liggen. Dus veel vrachtwagens met steenkool. Al met al schoot het niet echt op. Tegen 16h30 kwamen we dan ook op de plek van onze bestemming, terwijl de GPS bij vertrek aangaf dat we er om 14.30 uur zouden zijn. Van African Insight, onze ground handler hadden we al gehoord dat het moeilijk was om te boeken en ook om te betalen. Zij waren zeer benieuwd dus wij ook. Douwe had onderweg al een hamburger gegeten want je weet nooit of je daar wat kunt krijgen. Maar goed we kwamen aan en eerst al bij hek met de man praten, wat komen jullie doen. De manager is weg en er is verder niemand. Daarna gezegd dat we een reservering hadden dus toen heeft hij ons binnengelaten. We moesten nog 4,5 km doorrijden op een dirtroad tot de plek waar we zouden moeten overnachten. Maar niemand te bekennen. Alles zat op slot. Het is wel een grappig gebeuren, een oude missiepost met alle gebouwen, inclusief een kerkje, in de middle of nowhere. Hierbij ligt dan ook nog een cultureel Ndbele dorp. Uiteindelijk hebben we net zo lang gezocht tot we iemand tegen kwamen. Die vroeg of er een auto stond maar wij zeiden dat er niemand was. Dus hij begon eens rond te lopen, met kruk, dus het ging ook niet zo snel. Hij overal zoeken en kijken, maar er was niemand. Wij zijn met hem naar andere mensen van de staf gereden maar ook die wisten van niets en niemand had een sleutel. Dus wij hebben de man terug gebracht en bedankt voor de moeite. Daarna terug richting Middelburg en hopen dat we een B&B zouden kunnen vinden. Onderweg kwamen we nog een bakkie tegen voordat we bij het hek waren en die zeiden kom maar mee terug (maar ook die hadden geen sleutel, en de manager was nog in het dorp, gisteren is het namelijk payday geweest en vandaag hadden ze geen stroom) maar Douwe en ik ook waren het zo zat dat we voor geen goud naar terug wilden. Douwe heeft even zijn frustratie geuit en gemeld dat kun ‘MANAGER' erg dom was om naar de stad te gaan terwijl hij een boeking heeft staan. Gelukkig hadden we een GPS bij ons waar wat nuttige punten in staan dus we hadden redelijk snel een goed B&B gevonden maar nog geen eten. Dan Middelburg maar in en gauw een pizza gehaald. Opgegeten en nu maar gewoon op tijd naar bed. We hebben nu wel DSTV dus kunnen even naar BVN kijken. Journaal en dan slapen. Morgen naar Kurisa Moya voor de laatste nacht. Alvast een SMS naar Gwyn gestuurd dat Kirsty mij morgen direct belt want over een dag of 10 hebben we ook nog gasten geboekt in Boshabelo, en die kunnen we dit niet aandoen, dus die moeten we omboeken.

Dag 19, 25 augustus, omgeving Hluhluwe

Het eten gisteravond was uitstekend en het was heel gezellig. De man van Gwyn, Dave was er ook bij. De dames vonden waarschijnlijk dat één man erg weinig is op zo'n groep vrouwen. Het was erg gezellig en we hebben over van alles bijgepraat. Het werd dan ook redelijk laat (kwart voor 11 en dat is eigenlijk wel vroeg als de wekker om 6 uur weer gaat en je ondertussen Zuid Afrikaanse tijden gewend bent). Vanmorgen vroeg op i.v.m. afspraken met verschillende accommodaties. We moesten tegen 10h00 al bij Eshowe zijn dus om 06h00 ging de wekker. Om 06h30 reden we dan ook al. We wisten niet of Durban ook last had van files en jawel hoor ook Durban heeft dat, maar niet zo erg als in Nederland. We schoten lekker op tot aan de afslag bij de N2/N3. Daar begon het opeens langzaam te rijden. Al met al heeft het ons 15 min. gekost dus waar praten we over. Na 300 km kwamen we dan ook om kwart voor 10 aan in Eshowe bij waarschijnlijk de Zulu experience die we willen gebruiken in plaats van Stewards Farm. Mooie accommodatie met inderdaad een eigen community waar de mensen vandaan komen voor de culturele show. Het moet allemaal nog een beetje worden opgebouwd maar de show loopt al, en de oude eigenaren van Stewarts Farm staan er achter, dus daar hebben we wel vertrouwen in. Het ligt in een Game Lodge met diverse soorten antilopen, dus kun je ook nog wat wandelen tussen de antilopen, zebra's en wilde beesten. Na 1 uur verder richting Falaza, ook een accommodatie. Dit is een 4 sterren accommodatie met prachtige tented lodges en mooie game farm erbij, waar ook nog 2 van de big 5 leven, namelijk de buffel en de neushoorn. Ook maken ze safari's naar Hluhluwe. Hier werden we verwelkomd door de giraffen. Dus een prachtig gezicht. Deze accommodatie is wel iets duurder dan de accommodaties die we normaal gebruiken, maar zeker een perfecte plek. Daarna nog even naar Wildebees ecolodge. Ook hier even rondgekeken en even Nederlands gepraat. Hier zit namelijk een Nederlands stel op. We gebruiken deze al in onze budgettour maar waren even nieuwsgierig hoe hij er uit zo zien. Voor de prijs wat hij kost is het een leuke accommodatie in de buurt van Hluhluwe. Daarna verder naar onze overnachting. Emdoneni Lodge. Ook dit is weer een Lodge met eigen wild op de farm. Wat deze nog extra heeft is een Cat Rehab Centre. Men zet zich in om de cerval, caracal, wilde kat en cheetah voor uit roeien te behouden. Al deze dieren worden erg bedreigd en foor hun programma worden deze dieren weer in diverse wildparken uitgezet. Als je nagaat dat er nog maar 10.000 cheeta's zijn in heel Afrika waarvan er 5000 in breeding programma's zitten en 5000 in het wild, terwijl er ooit 35.000 in het wild hebben geleefd. Van de 5 cheeta's die er in het wild worden geboren overleeft er maar 1, dus als je er een ziet is het echt een unicum. Wij hebben er in Umlani eentje gezien met jongen, we vonden dat erg mooi, maar na het bezoek aan Emdoneni weten we dat het ook heel uitzonderlijk is geweest. Nu dus achter gaas maar wel een aparte ervaring en we weten dat de jongen worden getraind om weer in het wild te leven. Verder waren de Caracls erg mooi om te zien. We konden zelfs bij deze dieren in de ruimte, zolang je maar niet bukt. Zodra ze groter zijn als de prooi zullen ze aanvallen, maar voor alles dat groter is, gedragen ze zich als rustige katten. Zoals de verzorger omging met de cheeta's was wel heel bijzonder. Een erg agressieve cheeta begon te blazen maar zodra de verzorger zich breed maakte en het dier recht in de ogen keek, droop het af. Het is verder een mooie 3 sterren accommodatie waar zeker het eten erg lekker was. Morgen is het wel niet zo vroeg als vanmorgen maar toch op tijd, dus niet al te laat naar bed.

Durban - Howick

Dag 18, 24 augustus, Durban - Howick

Het eten gisteren was een stuk beter als de dag ervoor. Toen was het eten ook goed, maar er was teveel lawaai. Het restaurant van vandaag was meer relaxed en het eten was ook goed. Hier zaten Bruce en Michele van Fairlight ook te eten zodat we ze toch nog even hebben ontmoet. Ze hadden ons in eerste instantie niet herkend en vonden dat heel vervelend. Omdat we altijd via African Insight boeken, hadden ze er ook geen idee van hoe vaak we Fairlight boeken. We hebben ze een jaar geleden toevallig op een safari in Chobe ontmoet en nu wilden ze ons de accommodatie gratis aanbieden, hoewel we hen hebben gezegd dat we dat niet wilden.

Vandaag zou een rustige dag worden, we hoeven maar ongeveer 200 kilometer te rijden naar Howick. We zijn dus eerst weer naar het stadion gereden waar bijna direct een tour begon, die dus maar meegenomen en het hele stadion, van VIP rooms tot kleedkamers gezien. Daarna nog met de Monorail over de boog met een schitterend uitzicht over Durban. We reden om ongeveer half 1 uit Durban en waren om 3 uur in Howick. Daar Stocklands Farm, een leuke farm, die we als accommodatie in de Midlands kunnen gebruiken, bezocht. Daarna natuurlijk even naar Ground Cover geweest en een paar schoenen gekocht. Daar komen we elke keer als we hier in de buurt zijn, wel even. Een leuke leerwinkel. Ze maken alles zelf en de prijzen zijn niet echt hoog. Douwe loopt al 4 jaar alleen nog maar op Ground Cover schoenen.

Verder even wat boodschappen gedaan, want morgenochtend moeten we toch wel om half 7 rijden, om alle accommodaties in de buurt van Hluhluwe te zien, die we willen zien. (Dank je, Esther en Ramon).

Om half 4 waren we bij African Insight waar we hartelijk werden verwelkomd. Daar wat bijgepraat en naar het gastenhuis van Andrew en Susie. Vanavond eten we met Susie, Gwyn, Kirsty en Emma. Andrew is onderweg met een tour.

Hoe dat weer gaat worden zullen jullie denk ik pas over 4 dagen weten, want ik denk dat we tot ons vertrek vanuit Jo'burg geen internet contact meer zullen hebben.

Umdloti, Durban City Tour

Dag 17, 23 augustus, Umdloti, met city tour Durban

Gisteren uit eten in Umdloti. Dit was een plaatselijke kroeg en voor jonge mensen misschien wel leuk maar wij vonden de muziek wel erg hard en niet ‘cool'. Het meisje wat ons bediende vond alles ‘cool'. Ondertussen 4 tv schermen met alleen maar Engels voetbal en Nederlands voetbal van 2 weken geleden. Niet echt een inspirerende omgeving. Dus dit hebben we nogal snel bekeken en opgegeten. Daarna nog even wat business gedaan. Nog een aanvraag voor vertrek 22 september en dat is wel al erg korte termijn, zodat we wel direct actie moesten ondernemen.

Tegen 07h30 opgestaan want we zouden om 09h00 opgehaald worden door Shaka Tours om door Durban te worden getoerd. Deze was er dan ook prompt om 08h45. Dus geen Afrikaans kwartiertje. De beste man heette Justus, en die heeft ons geheugen weer aardig opgefrist wat de geschiedenis van Zuid Afrika en met name KwaZulu Natal. We gingen relaxt via de M4 richting Durban en kwamen onmiddellijk bij het nieuwe stadion van Durban uit. Natuurlijk even een foto maken. Misschien dat we morgen nog even via de Monorail gaan. Hebben namelijk morgen nog tijd over. Daarna heeft hij ons de oude binnenstad van Durban laten zien met het gemeenthuis, een museum en station. Hier was het wel druk en kun je wel zien dat Durban echt een stad is. Het centrum is wel redelijk intact gebleven in vergelijking met Jo-burg. Men loopt hier nog normaal doorheen. Terwijl je in Jo-burg down town je niet moet laten zien. Daarna zijn wij richting de havens gereden. Hier heeft hij de hele geschiedenis van Vasco da Gama verteld en de vele oorlogen tussen de Britten, Boeren en de Zulu's. Daarna naar een heuvel waar je een mooi uitzicht hebt over Durban. Toen naar de Botanical Garden. Hij wist wel veel van de planten maar was geen echte bioloog of botanicus. Maar toch wel veel aparte bomen, bloemen en planten gezien. Ondertussen even uit de auto en wat rondlopen is ook wel leuk en fijn. Daarna nog naar de Indische Markt geweest, die hier heel bekend is. Hij heeft ons afgezet want hij had dit natuurlijk al vaker gezien. Het is een indoor markt en een paar blokken er om heen zie je ook allerlei kraampjes op de straat staan en men probeert van alles en nog wat te verkopen. Van ondergoed, schoenen, sjaals tot aardappelen, wortelen en sinaasappelen. Als ze maar iets aan je kunt verdienen. Hetis allemaal erg kleurrijk en vooral de kruiderijen winkeltjes met alle kleuren van geel tot donkerrood zijn erg leuk.We hebben ons natuurlijk wel iets laten verkopen. Iets van kruiderijen waarmee ik Douwe misschien aan de groentes kan krijgen (maar je kunt ze gelukkig ook in vleesgerechten gebruiken!!!!). Ook kruiden om vis in te bakken en de rijst een andere smaak te geven. Ben benieuwd wat er van komt als we terug in Nederland zijn. Daarna nog op zoek naar een paar place matjes. Onze labtops krassen namelijk op de tafel. Dus gezocht naar een mooie afbeelding en wat gevonden. Maar buiten de kraam kost 1 place mat 10 rand en binnenin de kraam ineens 50 rand. Met als smoes dat ze een pakket van 6 open moeten maken en dat die andere 4 dan niet meer te verkopen zijn. Ja aan m'n hoela. Daar trappen wij niet in. Uiteindelijk ging er heel snel wat van de prijs af en uiteindelijk toch maar meegenomen. Maar dit is niet echt iets voor ons. Iedereen zit je z'n eigen toko binnen te praten en daar houden wij niet zo van. Dan loop ik liever over een arts en crafts marktje in KZN of bij de panorama route. Het weer ius ondertussen redelijk omgeslagen. Vanmorgen nog het ontbijt buiten gehad met een lekkere temperatuur, nu de lange broek aan, omdat het nogal fris is. Het koufront blijft ons vanaf Kirkwood achtervolgen.

Vanavond uit eten bij een plek die ze hier aan bevelen maar die was gisteren dicht. We zullen zien.

Dag 16, 22 augustus, Mbotyi - Umdloti (bij Durban)

We hebben gisteren verder rustig aan gedaan. Nog even naar het strand gewandeld en weer wat foto's vlekjes weggewerkt. Het zijn ondertussen wel veel vlekjes, want ik heb al ruim 1800 foto's gemaakt, schiet dus lekker op. Maar dat betekent ook dat we er al twee weken op hebben zitten en nog maar 1 week hebben te gaan. Morgen hebben we de hele dag tijd voor 360 kilometer, dus lekker toeristisch toeren.

We waren niet eens voor de wekker wakker, maar hadden toch ruim de tijd. Op de heenweg naar Mbotyi hadden we een lekke band gekregen. Dat is door de Staff van Mbotyi goed geregeld en nadat ik de band weer in de kofferbak had en de koffers had ingepakt gingen we weer op toer, nu naar Umdloti, vlak boven Durban. Het is alweer een accommodatie aan het strand, maar denk nu niet dat we een strandvakantie hebben. Dat we weer aan het strand zitten komt toevallig zo uit, maar morgen gaan we met een gids Durban in.

We hebben nog ongeveer 200 kilometer door de Oostkaap gereden. Dit gedeelte van de Oostkaap, het oude Transkei, is totaal anders dan de rest van Zuid Afrika. Het was ooit tijdens de Apartheid het thuisland van de Xhosa en tussen East London en Port Edward is het erg armoedig. Het is het echte Afrika met veel mensen langs de straat, veel hutten door het hele gebied verspreid, vooral langs de wegen en erg arm. De landschappen zijn schitterend, maar hier is nog veel werk te doen. Je komt ook langs de weg weinig tegen. Alleen op een kruispunt soms een benzine pomp waar je dan ook even naar de WC kunt gaan. Hier moet je wel gebruik van maken anders moet je langs de weg plassen. Er zijn een paar plaatsen met een benzine pomp maar erg weinig. Ook kun je hier niet opschieten als normaal de N2/N1. Het zijn 2 baans wegen waar je af en toe de mogelijkheid hebt om in te halen en daarom daalt je gemiddelde snel naar 60/65 km per uur. Het is zeker geen gebied voor de Zuid Afrika ganger die voor het eerst komt, maar wij hebben wel erg genoten. Na Port Edward krijg je een totaal ander Zuid Afrika. Van hier tot aan Durban rijd je volledig langs de kust met veel golfbanen, grote hotels, maar ook kleine plaatsjes. Koffie drinken was best moeilijk en uiteindelijk hebben we een stek gevonden in een klein kustplaatsje in de locale kroeg.

We waren om ongeveer half 3 in Umdloti. Fairlight is een mooi, luxe Guesthouse met kamers met uitzicht op de Indische Oceaan. Als je de weg oversteekt ben je al op het strand en het ‘centrum' is vlak bij. Het ligt op 10 minuten van het nieuwe vliegveld van Durban, dus dat is ook wel erg prettig. Marian heeft de zee even gevoeld, maar deze was toch nog wel erg frisjes. We zijn even over het strand naar het dorp gelopen om naar wat restaurantjes voor vanavond te kijken, maar ze hebben hier ondertussen al een goed advies gegeven.

De temperatuur loopt wel iets op. Toen we uit Mbotyi wegreden was het 20 graden, tijdens de rit liep deze langzaam op naar 32 graden, waarna het aan de kust weer wat frisser werd, ongeveer 22 graden. Toen we uiteindelijk in Umdloti waren was het toch alweer 27 graden, een uitstekend winterweer, zullen we maar zeggen. Nu koelt het wel weer iets af, maar we mogen tot nu toe niet klagen op de vorst in Lesotho en de regen in Kariega na.

Oostkaap - Mbotyi (spreek uit Mboikii)

Dag 15, 21 augustus, Mbotyi Na weer een goede nachtrust tegen 7h45 opgestaan. Wij waren de laatste voor het ontbijt maar dit was niet zo erg. We hadden een privé tour naar de watervallen omdat wij de enige waren die gereden wilden worden. Er zijn hier wat jonge stellen die op de mountainbike willen en een stel wil 28 km wandelen door de heuvels. Ben benieuwd vanavond. Gisteren namelijk wel leuk gepraat met deze 2 stellen. Je hoort altijd weer wat van waar het mooi kan zijn, hoe lang een rit duurt etc. Er is hier veel te doen, van wandelen, mountainbiken, paardrijden tot 4x4 rijden. Dit kan allemaal met een gids hier uit het dorp of op eigen houtje. Er zijn ook meerdaagse wandelingen. Er liggen hier veel watervallen, waarvan de meeste alleen te voet bereikbaar zijn. Tegen 09h00 op stap met Steven nadat we eerst nog een lekke band hadden geconstateerd. Gelukkig hebben ze die reserveband eronder gezet en de lekke meegenomen voor reparatie. Nu nog hopen dat hij terug komt maar daar ben ik niet zo bang voor. Prettige service, ze stonden er direkt klaar voor om alles voor ons te regelen. Dus wij op pad. Goed ingepakt want het zou koud worden op de safari auto. Nou dat viel reuze mee of we zijn ondertussen zo gewend dat niets ons meer wat doet. Eerst naar de Fraser Falls. Het is winter hier dus weinig waterval en nog in de schaduw ook dus deze viel een beetje (nou ja een beetje) tegen. Het ligt wel in een erg diepe kloof, en dat is al erg indrukwekkend. Daarna naar de volgende, de Angel Falls en dit was wel leuk. Nog niet extreem veel water maar al wandelend door een gedeelte (sub)tropisch regenwoud kom je bij de waterval. Hier lekker wat rondgelopen en gekeken en natuurlijk foto’s gemaakt. Ondertussen vertelde Steve van alles maar Marian zat achterin en hoorde er niet zoveel van. Douwe zat voorin en zei af en toe ja en hmm, je kent het wel maar hij heeft er niet veel van onthouden. (je krijgt zoveel info in een korte tijd, dat je alleen de belangrijkste dingen onthoud) Verder door naar de Magwa Falls en deze waren erg mooi. Je loopt aan de bovenkant er over heen en door het bos kom je aan de andere kant. Prachtige gezicht. Natuurlijk geen Vic Falls maar met de omgeving en het zonlicht heel mooi, vinden wij. Daarna teruggereden door de theeplantage via 2 heuvels naar de Lodge. We zagen onderweg nog 4 Ground Hornbills, de grootste van de Hornbills. Vanaf de 2 heuvels heb je een prachtig uitzicht over de vallei waar de Lodge in ligt met aan de andere kant natuurlijk ook altijd de zee. Prachtig met al die hutjes waar de vrouwen druk bezig waren met de was. Al met al een prachtig gezicht. Daarna geluncht en wat huiswerg gedaan met dit resultaat. Marian heeft nog wat rondgelopen op het strand. Daar kwam ze een groep mensen tegen die graag met haar op de foto wilden, altijd leuk. Dag 14, 20 augustus Mbotyi Marian was al om 7h00 wakker en wou een mooie zonsopgang fotograferen maar helaas komt de zon vanachter bommen en is deze niet zo mooi te zien. Om 8 uur bracht Patrick ons ontbijt, een goed ontbijt waar je de dag goed mee van start kunt gaan. Patrick wilde ons net meenemen naar de boomgaard, waar diverse soorten bomen staan, van Mango tot Mandarijnen en Peperstruiken toen Michael van Afrian Heartland Journeys ons al ophaalde voor een tour langs hun projecten en Mama Tofu. Yekelele is erg goed bezig met schooljeugd en dergelijke. De tour met Michael was ook erg informatief. Ze doen veel voor schoolprojecten en brengen veel computer ‘labs’ naar de scholen waardoor ze de jeugd met computers om laten gaan. Ze hebben nog heel wat meer projecten en zijn in elk geval geen ‘luchtfietsers’. Daarna zijn we naar Mama Tofu geweest. Mama Tofu is al over de 90 jaar en een echte Xhosa vrouw. Ze heeft ons heel wat verteld over de Xhosa gebruiken. Ze nam ons mee aan de hand langs haar hutten en haar manier van doen gaf Marian en mij het gevoel alsof me met oma Schrooten aan de hand liepen. Bij alles had ze een verhaal, maar het belangrijkste was dat vooral de oude gebruiken in stand moesten worden gehouden. Zoals oma Schrooten over de kerk praatte maar dan op de Xhosa manier. Ze zei nog net niet: “D’er besteeet ok nog ’n God”, maar het leek wel zo. Heel bijzonder. Mama Tofu maakt er een soort cultural village van, maar niet commercieel, maar meer ‘rural’. Ze heeft ook nog een paar aids wezen in haar village. Een bijzondere, maar heel aardige, fijne vrouw die een groot hart heeft. We moesten om uiterlijk 12 uur weg om op tijd in Mbotyi te zijn, en dat is net gelukt. De weg door de Oost Kaap is erg mooi, totaal anders als ergens anders in Zuid Afrika. Erg veel bewoning met groene, roze, blauwe en nog niet geverfde rondavels. En dat alles met gigantische uitzichten op de bergen, soms op de zee. Je kunt niet echt opschieten. Wat in de Free State nog wel eens lukte om wat tijd in te halen lukt hier niet. Er komt alleen maar meer tijd bij. Dit betekent dat je niet het gemiddelde haalt als in de Free State. Als je hier 80 km haalt valt het mee. Daarna door een prachtig landschap gereden met mooie hutjes en prachtige vergezichten. Dit moet je zelf zien om het gevoel te krijgen. Umtata was echt Afrika. Het licht staat op groen maar dan moet je wel uitkijken want men staat midden op de weg en gaat links en rechts langs je heen. Zelf ga je linksaf en na 500 meter rechtsaf. Hier doe je dan 30 min. over. Marian ondertussen foto’s maken. Dit is echt Afrika. Mbotyi ligt ook erg mooi. Je komt aan over de theeplantages, waarna het laatste stuk door een stuk oorspronkelijk, subtropisch, bos gaat, met aan het eind een schitterend uitzicht op de zee. Een leuke accommodatie met uitzicht op de Indische Oceaan. We zijn erg benieuwd naar morgen want de watervallen en het bos schijnen mooier te zijn dan in Mpumalanga en Tsitsikamma. We laten ons weer verrassen. Dag 13, 19 augustus, Kariega naar Chintsa. We werden om 7 uur gewekt door de ranger. Iedereen krijgt namelijk tot het einde van zijn verblijf een ranger toegewezen, die niet alleen de safari’s met je doet maar ook verder alles regelt. Om half 8 ontbijt en daarna op safari. Het heeft vannacht behoorlijk geregend en ook tijdens de safari zou het wel eens kunnen gaan regenen. We hebben dus maar direct de poncho’s aangedaan en dat bleek geen overbodige luxe. Het waren buien, maar ook daar wordt je nat van. We bleven nu aan de andere kant van Kariega, waar je ook kunt wandelen of mountain biken omdat er geen gevaarlijke dieren zitten. Ook dit keer hebben we veel gezien, veel antilope soorten, zebra’s, giraffes, neushoorns, nijlpaarden en secretary birds. Ook zijn we nog een stukje met de boot geweest over de rivier Kariega. Een mooi stuk natuur en Kingfishers, Aalscholvers en een Fish Eagle gezien. Na de safari moesten we nog even de Homestead zien en daarna hebben we afscheid genomen van Yvonne en moesten we nog even gas geven om toch nog een beetje op tijd bij Yekeleke in Chintsa te zijn. Yekelele is een erg kindvriendelijke accommodatie dat in een schitterend gebied ligt. We maken hier gebruik van Buccanneers Backpackers en wisten niet zeker of dat goed genoeg was. Yekelele is in elk geval een erg goed alternatief van een Nederlands echtpaar dat 4 jaar geleden bij ‘Ik vertrek’ te zien is geweest. Ze hebben twee leuke huisjes en zijn nog druk bezig om alles nog beter te maken. We zijn met Patrick naar Buccanneers geweest en hebben daar alles bekeken. Een perfecte plek met schitterend uitzicht over een lagune en de Indische Oceaan, waar je jammer genoeg niet iedereen heen kunt sturen, maar daar is Yekelele dan een goed alternatief voor. Je kunt in elk geval wel gebruik maken van alle activiteiten van Buccanneers. We hebben daar ook gegeten en kwamen met diverse mensen aan de praat zodat het alweer na 9 uur was dat we terug waren. Alweer een zinvolle dag geweest. Dit is trouwens wel een omgeving waar je langer dan 1 dag kunt, nee eigenlijk meerdere dagen moet zitten. Zeker voor zeer actieve mensen heeft met name Buccanneers een uitgebreid programma. Dag 12: 18 augustus Kariega en 3 accommodaties bezocht. Vanmorgen al vroeg op om 06h30. Zie je wel Lynette, ook wij moeten wel eens vroeg opstaan. Daarna douchen, toch nog lekker ontbijtje en dag zeggen tegen de jongens van Lemon 3 Lodge. Mooie accommodatie maar anders dan de typische Zuid Afrikaanse lodges (geen roosjes maar strak). Om half 8 waren we bij Yvonne en konden we onze trip beginnen. Eerst naar Rosedale, een organische citrusfarm die ook slaapgelegenheid heeft. Het is eigendom van een mixed koppel, een blanke man en een Xhosa vrouw. Een leuke eenvoudige acco dicht bij het Addo Park. Ze doen ook projecten met Paul Miedema van Calabash, dus ook goed voor stages van scholen, Daarna door een niet officiële gate van Addo, die Yvonne had geregeld door het zuidelijke gedeelte van het Addo park. Weinig wild, maar donderdag gaan de hekken naar beneden en zal er zeker meer wild zijn. Ze hebben de watergaten in het noordelijke gedeelte al lager gelaten om het wild zo snel mogelijk naar het zuiden te laten trekken. Daarna naar Elephant Footprints om de ketting die we van Nick bij Golden Gate hadden meegekregen af te geven. Om ongeveer 10 uur waren we bij Dungbeetle River Lodge. Ze hebben daar een schitterend uitzicht over de Sunday River. We hebben daar even gekanood naar de witte duinen en daar een stukje gelopen. Al met al duurde het toch wat langer omdat we dat best leuk vonden. De witte duinen zijn wel niet zo groot als in Swakopmund in Namibie maar toch zeker de moeite waard. Na een paar ‘roosterbroodjies’ bij Dungbeetlee zijn we gauw doorgereden naar Kariega, ons hoofddoel vandaag. Het is een 9000 hectare groot private Game Reserve, Wel aan de prijs, maar daar heb je dan ook wat voor. Ze hebben 4 verschillende Lodges die allemaal dezelfde Game Drives maken. De lodges zijn allemaal erg luxe, maar de River Lodge is de meest luxe. En natuurlijk de Homestead, een groepsaccommodatie voor 10 personen (tot 14 met kleine kinderen) met eigen kok, ranger, zwembad onz. Dus echt helemaal privé. Ze hebben de Big 5 maar de luipaard blijft moeilijk te zien. Na de lunch, die erg uitgebreid was, want bij Kariega is alles vol pension, inclusief twee game drives zijn we op safari gegaan. We hebben vandaag, naast de blesbokken, impala’s, kudu’s, giraffes, wildenbeesten en wart hogs ook 3 van de big 5 gezien. De Olifanten, Neushoorns uit de verte vanuit onze kamer en ’s middags en ’s avonds de leeuwen. Ze hebben hier 1 leeuwenfamilie omdat een volwassen mannetjes leeuw een terrein van ongeveer 6 hectare nodig heeft. Dit was een Kalahari leeuw met indrukwekkende manen. Hij had twee volwassen wijfjes, waarvan 1 geen jonkies kon krijgen, 1 zoon van drie jaar die al erg groot was en 4 cups. Die waren erg speels wardoor de hele familie, op papa na (lijkt de familie Baas wel), erg speels waren. Na de Game Drive hebben we Mark, een van de eigenaren van Kariega ontmoet, een tijd mee gesproken en het diner gebruikt. We hebben veel over Kariega gehoord. Al met al werd het toch nog 11 uur voordat we naar bed gingen, redelijk laat als je de volgende ochtend weer op safari gaat.