Weer in Nederland

Nu weer in Wierden met een tevreden gevoel, schitterende ervaringen en 3500 foto's en bijna 10 uur video rijker. Het grote uitzoeken kan dus beginnen.

We merken direkt het verschil: zeker 10 graden kouder, 1000 % meer regen en de kleur geel van het gras is weer groen (zonder gebrand te zijn). Het is dus weer even wennen.

We houden ons weer voor een jaartje stil op dit blog, want we vliegen pas weer in augustus 2012 naar Zuid-Afrika, weer voor een mooie reis, maar waarschijnlijk een nog meer speciale ervaring; het huwelijk van Esther en Ramon in de buurt van Hluhluwe op 8 augustus.

Victoria Watervallen en weer terug naar huis

Het is zover, de laatste dag. We zijn om kwart voor 8 het ontbijt afgesproken, want Ole wilde graag om 10 uur (9 uur in Namibie)n vliegen. We zaten al om half 9 in de boot over de Chobe rivier. Het was de laatste dagen echt ‘who pays the ferryman'. We zijn heel wat keren van Botswana naar Namibie en weer terug gevaren, nu dus de laatste keer. De buffels stonden in een grote kudde afscheid van ons te nemen. Althea had de transfer om 9 uur afgesproken, maar daar moest ze nog wel even weer achteraan bellen. Al met al stonden er dus twee taxi's klaar om kwart over 9, zodat de wachttijd van 20 minuten resulteerde in een 8 minuten durend ritje naar het vliegveld. Ole moest alle papieren voor de vlucht nog even regelen en we vlogen om kwart over 10 voor een ‘scenic flight' over de Zambezi, zoals Ole het had aangemeld. Hij was al vrij snle zoek voor de luchtverkeersleiding, want een vluchtje aanmelden bij Zambia of Zimbabwe, en allebei de landen willen het graag, kost veel tijd om te lqanden en vooral om te betalen. Ole lost dat op om even niet zichtbaar te zijn en dan een paar mooie rondjes boven de Victoria Watervallen te vliegen. Echt weer een super ervaring. Op 6000 foot, de ruimte daaronder is voor de Ultra Light op 4000 foot en de helocpters op 5000 foot, de watervallen mooi kunnen zien.

Daarna de terugvlucht naar Windhoek. Een aanrader voor degene die dit ook wil doen: de vlucht met wat tussenonderbrekingen plannen, bijvoorbeeld met een nachtstop in de Okavango Delta of de Makgadikgadi Pannen, of natuurlijk allebei. Ruim 4 uur achter elkaar in het kleine vliegtuig is wat lang en de nood is aan het einde van de vlucht redelijk hoog en de benen erg stijf. Ook een laatste nacht doorbrengen in Windhoek kan deze superervaring alleen maar versterken. Marianne van Profile Safari's stond op het vliegveld van Windhoek klaar met onze koffers, terwijl Ole ons heeft bespaard van nog een rondje langs de Namibische ‘immigration officers' om weer een in - ,en daarna een, uitreisvisum te halen. Erg prettig als je met iemand vliegt die de mensen en de gebruiken erg goed kent, we waren in Namibie gewoon in ‘transfer'. Wij zijn direct vanuit de Cessna 6-seater overgestapt op de vlucht van Windhoek naar Johannesburg en het grote vervolg daarna. Dat resulteerde dat we 24 uur na ons rondje boven de Vic Falls weer op Schiphol stonden. Stram en erg moe,omdat we weinig hadden geslapen op onze terugreis, stapten we om half 11 uit het laatste vliegtuig. Tot onze verbazing kwamen alle koffers van de band rollen.

Laatste dag, morgen weer naar huis :(

Het diner en de avondborrel was gezellig. Er waren gezellige Duitsers die al heel wat van de wereld hadden gezien en nog graag een keertje met Ole een vliegsafari willen maken. Om 10.30 uur maar weer het mandje in.

Vandaag relaxed begonnen. Om half negen opgestaan en na het ontbijt in de boot, de douane weer door, want we zitten in het uiterste puntje van Namibie en Chobe ligt in Botswana en daarna de landsafari door Chobe. Weer veel wild gezien, maar spijtig genoeg voor Janny en Henk weer geen leeuw en luipaard. Wel olifanten, nijlpaarden, sabel antilopen, roan's, en dode hyena waar een gier zich aan tegoed deed enzovoorts. Zelfs de boom waar we twee jaar geleden het luipaard met jonkies in hebben gezien herkenden we nog.

Straks weer een riviersafari. Weer erg veel gezien, inclusief hele families olifant die de rivier overstaken. Onze laatste sundowner ‘under African Skies' en nu kunnen we alvast met weemoed terug denken aan een uitstekende periode in Namibie en Botswana. Morgen nog de scenic flight met Ole over de Vic Falls,waarna we doorvliegen naar Windhoek. Misschien kan ik daar de laatste update van het blog doen, anders wordt het in Nederland.

Windhoek - Kasane

Allemaal keurig op tijd uit bed. Iedereen had niet zo goed geslapen. Of het nu kwam van de zenuwen of gewoon goed uitgeslapen. Dat weten we niet. We waren keurig op tijd op Eros, het kleinere vliegveld van Windhoek waarvandaan deze vluchten vertrekken. Ole was er nog niet dus maar zelf onze papieren ingevuld om Namibie weer uit te gaan en door de security check. Wel even schrikken want Douwe had zijn scheermesjes in de tas en Henk had z'n zakmes nog in de zak. Maar als de piloot het vertrouwt, is het geen probleem. We mochten ook maar 10 kg aan bagage meenemen dus dat was gisteren nog wel even koffers ompakken en gelijk ook voor de vlucht naar huis al aan denken. Maar alles kwam goed. Ole kwam tegen 08h30 aanzetten en toen konden we het vliegtuigje in. Mensen hadden ons bang gemaakt dat je zou gaan overgeven en ziek zou worden, er was zelfs iemand die dit soort vliegtuigen op zijn Afrikaans ‘Kotskoets' noemde, maar dit veel reuze mee. Marian was het lenigst en het kleinst dus die mocht achterin, Janny en Henk wilden graag naast elkaar. Ook dit kon worden geregeld en Douwe zat naast Ole de piloot. Het 1^ste stuk over Windhoek met alle heuvels eromheen was wel mooi maar daarna richting Botswana begon het wel een beetje saai te worden over de Kalhari, dit os dan ook een erg groot gebeid. Het werd weer interessant boven de Okavanga delta. Daarna via Savuti naar de Lynyatti rivier. Het onderste stuk van de Caprivistrip. Hier begon Ole langzaam te dalen en dat konden we ook wel merken. Nu was het Afrikaanse massage voor onze magen maar dit viel 100% mee. Dit was wat je noemt een echte vlieg safari, in één woord geweldig!!! We vlogen heel laag over de rivier richting Kasane en we hebben zeer veel kuddes olifanten, buffels, zebra's en nijlpaarden gezien. Ook giraffes en andere dieren ontbraken niet. Prachtig om zo laag over de rivier te vliegen. We vlogen zelfs zo laag dat Douwe een Saddled Bill ooievaar kon herkennen. Ook de kuddes zijn geweldig groot. Machtig, een echte aanrader, gewoon genieten. Daarna geland en zonder overgeef toestanden veilig in Botswana aangekomen. Hier weer briefjes invullen en door de douane etc. Buiten aangekomen stond de mevrouw van Zovu Elephant lodge ons al op te wachten. Lekker koele doekjes om even op te frissen en een lekker koel watertje na 4 uur vliegen. Hierna vulde de mevrouw weer formulieren in om weer naar Namibie te kunnen. De lodge ligt namelijk aan de overkant van de rivier in Namibie. Maar dit regelde ze heel snel. Onze bagage werd ondertussen op een bootje geladen en via de Chobe rivier naar onze lodge. Geweldig. Uitzicht op de rivier,groepen olifanten, aalscholvers, reigers enzovoorts. Lekkere lunch geregeld en daarna op riviersafari tot zonsondergang. Heel veel olifanten gezien, nijlpaarden maar de gids was hier erg bang voor, buffels, giraf en letche (hoe we het schrijven zoeken we thuis wel uit) antilopen. Verder heel veel vogels. Op het eind van de tocht kwamen er nog twee nijlpaarden vla voor ons boven waar de schipper voor uitweek en gas gaf. De nijlpaarden achtervolgden ons zelfs een eindje, erg mooi. Al met al een heerlijk afsluiting van deze enerverende dag.

Nu even opfrissen en dan diner om 20h00.

Gobabis - Windhoek

Na een vroeg ontbijt, deze lodge heeft namelijk erg vroege tijden, ontbijt tussen 6 en 8, zijn we dus ook op tijd vertrokken. Onderweg was typisch Kalahari, lange rechte wegen en lage begroeiing. In Goalies zagen we een typisch kerkje, die even op de foto moest. Op die manier zijn we van de hoofdweg afgereden en kwamen we ook de tourist information tegen van Gobabis. Die had twee Duitse vrijwilligers aan het werk, die waarschijnlijk niet moe werden van het werk, maar wel wisten wat lekkere koffie was. Daar dus koffie gedronken. Na de koffie zijn we in één keer doorgereden naar Windhoek waar we om half 1 aankwamen. We hebben direct naar Profile Safari's gebeld en met hen afgesproken dat ze ons om kwart over 4 zouden halen zodat we even het kantoor konden zien en daarna konden borrelen. Daarna zijn we de stad Windhoek gaan verkennen. Een stad die je in een uurtje hebt gezien. Marian is nog wel gerold van haar portemonnee, maar ze had het direct door en toen ze zich omdraaide en riep: die jongen heeft mijn portemonnee, stond er al een security man met de portemonnee in zijn handen. Hij had het hele gebeuren waarschijnlijk gezien en misschien vond hij het wel jammer dat Marian zo snel reageerde. In de winkelstraat wat oordruppels voor Janny gehaald en een Arts & Crafts winkeltje bezocht. Natuurlijk de Christus Kirche, de Parlementsgebouwen en het Tinten Pallast op de foto gezet, waarna we het centrum zijn ingegaan om wat te drinken en een klein hapje te eten. Daarna weer terug naar Vondelhof Guesthouse voor een erg warme douche. Ook maar vast het één en ander ingepakt voor de vlucht. Om strak kwart over 4 was Marianne Friede er om ons op te halen. Het kantoor gezien en kennis gemaakt met Anja en Mercia ontmoet. Erg prettig om een gezicht te hebben bij mensen die je zo vaak op Skype of Mail hebt. Daarna een borrel. Na de borrel had Marie een uitstekende maaltijd klaar gemaakt waar we van hebben genoten. Een soort Tzaitziki soep en wrattezwijn als hoofdgerecht. Het was allemaal erg gezellig. Om ongeveer 10 uur, met veel verhalen van Marie, Ole, Marianne en Jan wijzer, tevreden naar ons Guesthouse. Morgen om kwart over 7 ontbijt want we vliegen om 9 uur richting Kasane met Ole.

Dag 17: 23 augustus Ghanzi Zelda Guest Farm (Namibië)

Deze morgen om 07h30 opgestaan om aan een Rhino tracking mee te doen. Omdat we geen safari hadden gedaan konden we hier aan meedoen zonder te betalen. Dit was een zeer leuke ervaring. Je gaat met bushmen, de enige echte spoorzoekers, op stap. Zij weten waar de neushoorns drinken en van daat uit zoeken ze dan verse sporen die zij konden volgen. Je ziet ze door het struikgewas namelijk bijna niet. Onze duitse vrienden waren ook mee. Ongeveer een half uur in de auto gezeten en daarna keken de bushmen waar de sporen naar toe liepen. Wij er achter aan. Eerst nog wat lacherig maar allengs met wat meer respect. Het was ook wel lekker wandelweer. Nog niet al te warm en de bushmen hadden wel een lekker tempo. Op een gegeven moment na ongeveer 1 uur waren ze iets op het spoor. Wij bleven even staan en daarna konden we achter ze aan lopen. Het blijkt dat neushoorns veel rondjes lopen. Wij hadden het gevoel dat we alleen maar rondjes deden. Na een grote verse hoop neushoornshit, ze doen het namelijk allemaal op de delfde plaats, du eigenlijk een héééél erg grote kattebak, dachten we dat we ze heel snel zouden zin. Na nog een stukje en wat rodjes zagen we ze op nog geen 40 meter afstand. De Bushmen zagen ze en liepen uit de wind zodat de neushoorns ons niet roken. Daarna wat films genomen en veel foto’s door iedereen. Tegen 10h00 waren we weer terug op de lodge. Hierna ontbeten en weer afscheid genomen en verder dezelfde weg terug. Dit duurde ongeveer 1 uur en daarna via de A3 op weg naar Nambië. Na de douneafhandelingen wat redelijk snel ging en met 1 uur tijdwinst in verband met de andere tijdzone waren we tegen 14h30 bij de lodge. Hier een beetje gerelaxed en wat rondgelopen. Om 17h00 is er nog een feeding van luipaarden en cheeta’s die we nog even mee pakken. Dit was niet echt bijzonder. 4 Cheetahs achter gaas en 1 luipaard. De gids die had redelijk veel vrouwonvriendelijke opmerkingen. Direct daarna even een borrel in de kroeg en het diner. Wat mij opviel was dat ze wel de oude Zuid-Afrikaanse vlag hadden hangen en zelfs de vlag van Vlaanderen, verder heel veel andere vlaggen maar geen Zuid Afrikaanse vlag en zelfs niet de Namibische, geeft te denken. Verder doet het echt denken aan de oude boerentijden, vroeg eten in een eetzaal die nogal protserig was ingericht. Het eten was uitstekend. Om half 8 al weer in ons huisje aan de computer, e-readers enzovoorts. Morgen naar Windhoek, op tijd eten want het ontbijt is tot onze verbazing maar tot 8 uur, hoezo boeren tijden. Tot morgen, in elk geval in Windhoek nog internet bereik, daarna maar weer afwachten. Ik zal proberen een paar sfeerfoto’s te uploaden, maar de dongel gaat niet echt snel. Jullie zien wel wat er komt.

Dag 15-16:21 en 22 augustus Haina en Ghanzi Motswiri lodge

Deze middag lekker relaxed. Douwe en Marian zijn iets eerder naar de lodge gegaan om wat op het internet te zetten. Henk en Janny kwamen om half 4 voor de laatste safari. Deze maakten we met 2 Zuid Afrikanen erbij. Ook deze keer weer probeerde Holmes ons de leeuwen te laten zien maar helaas. Wel kudu, eland in de verte en verder wat wildebeesten. We waren bijna te laat voor de sundowner hoewel die deze keer prachtig rood kleurde. Hierna in het donker verder gereden met de grote lamp erbij. We zagen weinig oogjes van wild maar wel een prachtige uil op de paal. Verder op het laatst een caracal en nog een springhaas (deze loopt als een kangaroe). Al met al toch met een tevreden gevoel naar de lodge. Hier wat gedronken en lekker gegeten. Daarna naar bed. De volgende morgen rustig aangedaan en tegen 08h30 ontbeten. Daarna rustig inpakken afscheid nemen van de mensen van de lodge en op naar Ghanzi. We moesten +/- 130 km (afstand Wierden – Amsterdam zonder files, maar wel veel zand) door rul zand langs een hek. Dit heeft ons 3 uur gekost. Daarna via de A3 richting Ghanzi. Dit ging lekker. Je maakt wel veel kilometers om ergens te komen. In Ghanzi getankt en weer verder naar Motswiri lodge. Dit ligt ongeveer 30 km buiten Ghanzi. 22 km op een gravelweg met zeer veel wasbord. Daarna nog 10 km over een pad met zeer veel keien. Janny en Marian hebben hun Afrikaanse massage wel weer gehad. Daar aangekomen konden we weer op safari maar we hadden het een beetje gehad met autorijden en het wild zou ongeveer het zelfde zijn als in Haina. Dus gewoon bij de tent zitten en boekje lezen met mooi uitzicht. Omdat Esther druk was met een aanvraag voor mensen die nog op 1 september willen vertrekken, zijn Marian en Douwe naar het kantoor geweest dus toch nog een kleine safari. Daar had Marian voldoende bereik om het één en ander met Esther door te nemen. Daarna weer terug naar de tent. Om 19h00 hebben we samen met wat Duitsers gegeten. Deze hadden een lodge/camping vakantie gehad. Ze waren ook in Moremi geweest en zo wat verhalen uitgewisseld. Zeer gezellig om het vuur in de Boma gezeten met een afzakkertje, waarna we het mandje in zijn gedoken.

Dag 14 – 15 20 en 21 augustus Maun, via Makgadikgadi Reserve naar Haina

Gisteravond uitstekend gegeten in Thamalakene Lodge. Veel beter als in Crocodile Camp. We zullen dus vanaf nu mensen die in Crocodile verblijven dan ook adviseren naar Thamalakene te gaan (5 km. verderop). Vanmorgen op tijd vertrokken omdat we op tijd bij Haina willen zijn voor de safari en toch Makgadikgadi in willen. Dat is ook mooi gelukt alleen zijn we niet ver genoeg doorgereden voor de pannen. We zijn in het wild gedeelte terecht gekomen, ook mooi maar we hadden Janny en Henk de pannen willen laten zien. Hier wat olifanten, giraffes, zebra’s en dergelijke gezien. Zoen we het park uit wilden rijden, brak er net een olifant door het hek. Hoe gemakkelijk ze dat ook doen, in feite gewoon doorlopen. Wij kregen toen wel wat twijfels want tussen het hek en de rivier was maar 200 meter en wij moesten daar op een pontje wachten. Al met a;l niets aan de hand. De olifant bleef het hek aan de verkeerde kant volgen en wij zakten af naar de rivier. Met een pontje met twee buitenboordmotoren overgestoken en daarna weer op de weg naar Rakops. Voor Rakops afgeslagen richting Haina. Het pad is goed te rijden, geen 4x4 nodig gehad, maar wel een redelijke afstand. Om haf 3 waren we bij Haina waar de late lunch voor ons kaar stond en we hartelijk werden ontvangen. De accommodatie is prima, de mensen zijn prima, nu het wild nog. Het barst hier van het wild, maar op dit momnet laten ze zich niet echt zien. Wel bij de lunch al uitzicht op een paar Kudu’s die bij de waterpoel bij het restaurant aan het drinken waren. De middag safari leverde wel Kudu, Zebra en Impala op, maar de zo graag gewenste leeuwen bleven uit. Na de safari een uitsekend diner in de boma met een mooi en warm open vuur, erg gezellig alleen jammer dat de ook logerende Italianen zich echt als Italianen gedroegen, dus erg luidruchtig waren en geen Engels spraken.

Om half 7 vanochtend weer opgestaan voor de volgende safari, wel veel sporen gezien van leeuwen maar ze hadden zich ook dit keer weer goed verstopt. Verder heerlijk gerelaxed, gegetenen en genoten (zlefs in bad gezeten met uitzicht op Kudu en Impala, echt ‘Out of Africa’. Straks weer een safari bij deze uistekende luxe lodge.

Foto's zien jullie later wel want dat kan iets langer gaan duren.