Kirkwood bij Addo

Dag 11, Kirkwood, accommodaties bekijken en township in

Yvonne had afgesproken dat we om 9 uur bij Lemon 3 Lodge zouden zijn, 5 minuten rijden van Yvonne. Een mooi modern Guesthouse, dat erg smaakvol, modern met een Afrikaanse tint, is ingericht. Diederik en Oscar, die dit Guesthouse runnen, zijn hier twee jaar geleden begonnen, en hebben veel contact met de Townships van Kirkwood. We zijn met Diederik de Townships in geweest, onder andere naar een soepkeuken, waar vooral oude mensen, zieken en kinderen elke dag een maaltijd krijgen die door de locale mensen uit de township wordt bereid, Deze wordt door Diederik en Oscar gesponsord, met onder andere steun vanuit Nederland. Verder zijn we naar een moeder geweest die al 25 kinderen van anderen heeft opgevoed en erg veel doet in de Township en langs een ziekenhuis waar medicijnen tegen Aids worden uitgegeven. Tot 2 jaar geleden moest men 80 kilometer verderop medicijnen halen, vooral Oscar heeft zich ervoor ingezet dat nu die medicijnen in Kirkwood worden uitgegeven. Verbazingwekkend hoe mensen die hier pas twee jaar zijn, al zo bezig zijn in de Townships, erg goed.

Na de lunch bij Yvonne zijn we naar Koffielaagte gereden. Een accommodatie in de Karoo op een eigen wild gebied. Een erg mooie route hiernaar toe en ook de accommodatie zelf ligt hier perfect. Je moet hier wel zeker minimaal 2 dagen verblijven om hier van alles te kunnen genieten van de Karoo, het wild en om eventueel met hen de Baviaanskloof met een 4x4 in te gaan. Hier hebben we onder andere Giraffes (met jong), buffels en neushoorns gezien. Daarna naar Daniels cheetah breeding gereden. Volgens Yvonne was hier wel iets veranderd dus moesten we dit toch even zien. Ze hebben onder anderen nu 2 meerkatjes en de leeuwtjes waren ondertussen groter gegroeid. Dus nu 4 maanden oud en met name Marian vond ze wel erg groot worden. En dus geen leuke poesjes die je even op de arm neemt. Ruben nu begrijpen we waar jij die halen op je rug vandaan had na de excursie in Zuid Afrika. Marian vond ze gewoon te groot.

Om half 5 waren we terug bij Lemon 3 Lodge, waar we vannacht slapen. Wat met zijn allen gepraat over van alles. Om 7 uur eten in een goed restaurant in Kirkwood. Vanavond niet te laat naar bed want we moeten om half 8 bij Yvonne zijn voor het bezoeken aan wat meer accommodaties, een kanotochtje, de witte duinen onder het Addo Park en het privé wildpark Kariega, waar ze de ‘Big 5' hebben. Voor degene die niet weten wie de ‘Big 5' zijn: Leeuw, Luipaard, Buffel, Olifant en Neushoorn.

Dag 10, van Mosselbaai naar Kirkwood (bij Addo)

We hebben natuurlijk eerst weer in Mosselbaai gezocht naar walvissen, maar er jammer genoeg geen gezien.

Vandaag zou een lange rit worden. Dus redelijk vroeg opgestaan en om 9 uur al achter het stuur. We hadden van tevoren niet echt bedacht hoe we zouden rijden. We konden over de N2 langs de kust of via diverse passen door het binnenland naar Kirkwood. Omdat we al vaker de route langs de kust hadden gereden toch maar besloten om door het binnenland te rijden. Het is wel wat langer maar we zijn weer door schitterende landschappen gereden. Vanaf George over de Outiniqua pas richting Oudtshoorn en halverwege na de pas richting Uniondale. Via Willowmore en Steytlerville naar Kirkwood. Willowmore en Steytlerville zijn twee dorpjes, zoals zoveel in de Karoo, klein en net Staphorst. In Wloowmore koffie gedronken bij Sophie's Choice, maar ik vraag me af of ze daar wel wisten dat dat er ook een film is die zo heet.

We waren al om ongeveer 3 uur in Kirkwood zodat we zelf vonden dat we wel even tijd hadden om naar het Addo Elephant Park te rijden. Hier hebben we ongeveer 1,5 uur rondgereden en heel wat olifanten en kudu's gezien. Wel weer mooi al die dieren te zien. Daarna Addo Dung Beetle bezocht. Een mooie luxe Lodge op een citrusplantage met een eigen wildparkje.

Rond Kirkwood en Addo heel wat sinasappels aan de bomen gezien. Ze zijn hier nu aan het einde van de oogsttijd, maar nog steeds erg druk. Om 5 uur zagen we heel wat personeelsvervoer op open aanhangers achter tractoren, in bakkies, in bussen en waar niet in en op. Dit was wel leuk om te zien. Daarna een sms van Yvonne of het nog lang zou duren voor we er waren maar dit was binnen 10 minuten. Daarna even gekletst en wat gegeten en nu alles op papier zetten.

Route 62 naar Mosselbaai

Dag 9, Route 62 naar Mosselbaai

Marian was al om half 8 wakker en heeft nog even een wandeling gemaakt door Montagu, een leuk plaatsje tussen de bergen en het had volgens ons iets neer restaurants maar niet geprobeerd omdat we bij J.P. Basson overnachten. Na het ontbijt hebben we onze route nog even met Pierre Jacques van Montagu Country Hotel doorgenomen om de N1 zoveel mogelijk te ontwijken. Je kunt dan wel lekker opschieten, maar je ziet dan niets. Om half 10 reden we weer. Eerst naar Swellendam om Aan den Oever te bekijken. Een leuk klein Guesthouse in Kaap Hollandse stijl. Daarna doorgereden naar Mosselbaai, maar dus niet over de N1. De GPS gaf aan dat we er in 1,5 uur zouden zijn, maar met ons ommetje kostte het wel 2 uur meer, maar het was dan ook wel veel mooier. Twee mooie passen, waarvan vooral de laatste (Cloetes Pas) was erg mooi was. Ik denk dat over een maand deze pas helemaal te gek is omdat er allemaal Protea's staan, die nu nog lang niet in bloei waren. Weer schitterende vergezichten, maar wel voor mensen die op een gravelweg durven te rijden met soms erg smalle stukken. Hier hebben we dus een paar bloeiende Protea's op de foto gezet (speciaal voor Hans en Annie W.). Om half 3 reden we Mosselbaai binnen. Een leuk dorp aan de Indische Oceaan. We overnachten in het Point Hotel, en dat is echt de goede naam. Het licht op een landtong met aan beide kanten de Indische Oceaan. We hebben dan ook een schitterend uitzicht op zee met kans op walvissen, Dolfijnen en Robben. We hebben hier wat rondgewandeld en de zeelucht opgesnoven. Natuurlijk even naar de ‘Oude Posboom'. Deze boom werd door de vroegere Oost-Indie vaarders gebruikt om post bij neer te leggen die dan een schip die de tegengestelde richting opvoer dan weer mee nam. Scheelt je een postzegel en een half jaar.

We kregen een site inspection door het hotel, en het is eigenlijk zeker een aanrader, al is het wat groot en wij liever gebruik maken van B&B's ligt dit hotel perfect en is nog niet te groot. Marian wilde zich even douchen en omdat Douwe wel weer zin had in een sigaret ging hij op het balkon staan (die met uitzicht op zee) en zag een walvis de kop boven water uitsteken. Natuurlijk te snel en te ver voor een foto, maar toch wel mooi meegenomen. Vanavond en morgenochtend maar goed blijven kijken, maar we krijgen Mbotyi ook nog, waar we hopelijk ook seaview hebben. Vanavond blijven we maar in het hotel eten. De kaart ziet er goed uit, waarom zouden we dan weer aan de wandel gaan en weer zoeken.

In Montagu, de wijnlanden en zoveel meer

Dag 8, Montagu

Vandaag een rustige dag in dezelfde plaats. Niets hoeft en dat bleek ook wel. We hebben, na een rustig ontbijt eerst een tijdje met Pierre-Jacques van het hotel gepraat, die ons wat tips voor d buurt gaf. Daarna hebben we eerst maar eens de lokale zaterdag markt van Montagu bezocht. Hier komt de hele omgeving zijn handel, van wortels en aardappelen tot taart en ‘vetkoek', en van kraaltjes tot schilderijen aanbieden. Best grappig maar geen redenen gezien om de portemonnee te trekken. Daarna naar een wijnboer waar je je eigen blend kon bottelen. Douwe dus in zijn sas!!! Een flesje gemaakt voor thuis. Zij hadden ook accommodatiemogelijkheden,maar best aan de prijs.

Daarna doorgereden naar Soekershof. Dit is een vetplanten/cactus tuin, die weer helemaal in leven is gebracht door Herman en Yvonne, een Nederlands stel dat hier nu 10 jaar zit en deze tuin als rimboe aan heeft getroffen. Een perfecte plek met een doolhof (en veel verhalen van Herman) en een schitterende tuin met vetplanten vanuit de hele wereld. We raden de mensen in het routeboekje altijd aan hier heen te gaan, en we weten nu ook waarom. Schitterend. Omdat het zo mooi was en we veel verhalen hebben gehoord, kwamen we wat krap in de tijd en is er van ons oorspronkelijke plan om nog door te rijden naar Franschhoek niets terecht gekomen. Nu dus op tijd in het hotel.

Vanavond zullen we P-J nogmaals ontmoeten die ons nog wat leuke tips voor onze rit van morgen zal geven.

Voor Marloes en Ivar. Je kunt hier in de buurt (ongeveer 65 km, maar dat is voor ZA begrippen best dicht bij) quads huren en een mooie tour door de bergen maken. Bijzonderheden horen jullie nog.

Voor de wijnliefhebbers: Heel veel wijngaarden met heerlijke wijnen te proeven, een feest op zich.

Voor de mensen die zich storen aan de vlekjes op de foto's. Ik stoor me er waarschijnlijk nog meer aan. Heb het toestel bij de fotograaf gehad om schoon te maken, maar het stofje is waarschijnlijk niet uit de body verdwenen. Reinigen van het toestel heeft tot nu toe ook nog niet geholpen. Ik ben dus bang dat ik heel veel foto's moet retoucheren als ik thuis ben, en dat is niet leuk. Als iemand nog een tip heeft, behalve een nieuwe body kopen??? Verder gaat hier alles uitstekend.

Naar Montagu

Dag 7: 13 augustus Montagu

Na een heerlijke nachtrust ontbijten om 08h30. Zelfs voor slechts 2 bezoekers hebben ze alles uit de kast gehaald. Dus een Zuid Afrikaans ontbijt zoals het hoort. Daarna op pad. Trouwens onze gids van de safari vertelde ons wilde verhalen over hoe gevaarlijk het wel niet was in Beaufort West. Mensen die geen eerbied hebben voor eigendom van andere mensen dus als we daar wilden parkeren konden de banden van de auto wel gestolen worden. Kinderen aan de drugs (Tick) zoals ze het hier noemen. Al met al gevaarlijk volgens hem. We kregen hem bijna niet de safaribak weer in maar uiteindelijk wel. Kobus was zijn naam. Maar dit terzijde.

We reden tegen 09h15 ‘met angst en beven' richting Beaufort West. Daar tanken even wat foto's gemaakt. Het was zeker een gevaarlijk stadje!!! Het moest volgens ons nog wakker worden, met recht een rustig Karoo dorp, maar voor een Bushman in het veld dus best wel gevaarlijk. Daarna door naar het Karoo Nat. Game reserve. We wisten niet wat we konden verwachten, maar al met al een mooi park waar je kunt overnachten en eten in het restaurant. Het is ook een mooi park om doorheen te rijden. Ze hebben 2 routes voor de gewone auto en deze zijn prachtig qua natuur en vergezichten, de echte Karoo. Niet al te veel wild gezien (verwend als we zijn) . Gemsbok, Kudu´s, Nyala, Elanden, Struisvogels en Springbokken. Het leek wel of het wild nog niet echt aan auto's was gewend. Verder prima voor elkaar.

Daarna moesten we nog 375 km rijden naar Montagu. Ondertussen was het al 12h30 geworden dus maar even blik op oneindig en gassen met de auto. De wegen zijn hier vrij rustig, dus opschieten kun je hier wel.

We hadden in Lesotho van een Amerikaan gehoord dat Matjiesfontein heel apart was met veel authentieke gebouwen en niet zo toeristisch, dus hier hebben we even gestopt en koffie gedronken. Dit was zeker apart. Een plaats terug in begin 20^ste eeuw. Alles hadden ze gelaten zoals het was dus 2 bussen met Amerikaanse toeristen (hoezo niet zo toeristisch) bleven daar slapen maar Douwe en Marian vonden dit niet zo geweldig. Het lijkt op Pilgrim's Rest maar vele malen kleiner. 1 café, 1 hotel 1 oud postkantoor omgetoverd tot gift shop en nog een paar huizen. Met jawel, een echt station voor de trein wat ze tot museum hadden omgebouwd. Je hoort al wel dit is aan ons niet besteed. Daarna afgeslagen en via de R318 naar Montagu gereden. Dit is een prachtige weg door fruitbomen (bijna in bloei) en druivenstruiken(nog niet groen) met geweldige uitzichten op de bergen. Prachtig om te rijden. Zeker niet toeristisch dus niet druk, met mooie plaatjes van boerderijen die tegen de berghelling aanliggen in een grote vallei. Genieten voor beiden. Daarna doorgereden naar het hotel waar we om 16h30 aan zijn gekomen. Na een lekker bad hebben we hier uitstekend gegeten. Het is een ruim hotel in het centrum van Montagu. En Montagu is één van de belangrijkste plaatsen in de wijnstreek, echt iets voor Douwe. We zijn hier twee nachten dus morgen rustig aan een beetje door de omgeving toeren, genieten en misschien nog wel even bij een wijnboer langs.

De Karoo

Dag 6, 12 augustus, Beaufort West

Douwe was aan het klooien met de Wifi verbinding in het hotel en Marian had het helemaal gehad. Via de receptie een restaurant gereserveerd wat ook aan de eigenaar toebehoorde van het hotel, kwamen we later achter. Maar toch hebben gisteravond heerlijk gegeten. Lekker vis in de Karoo waar geen water is te bekennen maar Marian kon het niet helemaal op. De eigenaar kwam bij ons praten, zo'n lekkere snelle jongen die met Papa de Bissschops Lodge, het Protea Hotel en het restaurant Mario in Kimberley runde. 3 jaar geleden hadden ze ook het restaurant gekocht. Dus ze doen het wel goed zouden wij in Nederland zeggen. Het was een erg goed restaurant. Douwe daarna nog proberen of het internet lukte en jawel. Al met al 1 uur op het internet en Marian vond het wel genoeg want het was al laat al wel 22h30, voor ons Zuid Afrikaans aangepasten erg laat . Dus tijd om naar bed te gaan.

Na een heerlijke nacht om 8h30 aan het ontbijt. Ook dat was prima. Douwe nogmaals met de eigenaar over het internet zitten praten en daarna op weg. We hadden veel kilometers te maken dus om 09h30 reden we. We moesten bijna 500 km rijden en wilden tegen 15h00 bij Lemoenfontein zijn. In Beaufort West dus, de woonplaats van Gert Vlok Nel. We zijn dan ook op gepaste manier met zijn muziek in de cd speler hiernaar toe gereden. We waren hier om iets voor 3. Ondanks wat wegonderbrekingen ging alles goed. Douwe kon lekker rijden, tot 160 km/uur en Marian heeft alvast alles doorgelezen voor de komende dagen. Het landschap was best wel leuk onderweg, niet zoals de west kant van de Karoo van Upington naar Calvinia. Af en toe weidse vergezichten maar ook wel afwisselend met Koppies en heuvels. Zo af en toe door echte berglandschappen. Al met al viel de saaie Karoo dus wel mee en het was dus zelfs erg afwisselend. Maar ja 500 km blijft 500 km en dat is toch voor ons een lange zit. Kwamen om 14h45 aan bij de Lodge. Marian had visioenen van Boschfontein (dit was een B&B van een oud echtpaar bij Marakele waar we een paar jaar geleden waren, geen goede herinneringen) Maar het viel 200% mee. Mooi guestfarm in een prachtig Karoo landschap. Achter ons de bergen en voor ons de grootse vlakte met Beaufort West. Om 15h15 hebben we nog een game drive gemaakt maar niet veel bijzonders gezien, maar dat is meer omdat we al erg verwend zijn. We hebben impala's, springbokken, gemsbokken, blauwe en zwarte wildebeesten, gemsbokken en zebra's gezien, en nog een paar struisvogels. We kunnen hier heerlijk buiten genieten van het weer en het uitzicht. Lemoenfontein is een echte herenboerderij. Vroeger hebben ze schapen gehad, maar nu alleen nog de Lodge en het wild. De farm was zelfs zo groot dat ze het gedeelte dat nu het Karoo National Park is, hebben verkocht maar ooit hun eigendom was. Het gebouw waar de Lodge is gevestigd is de oude woning. Ontzettend groot en statig. De lounge is een grote zaal en de eetzaal is erg statig ingericht, alsof je bij de grote boer op bezoek bent. Het diner was uitstekend. Al met al is het hier goed toeven. Zelfs internet dus dit verhaal zetten we er alvast weer op. Morgen om half 9 het ontbijt gereserveerd, zodat we nog wat tijd hebben om Beaufort West in te gaan, maar ook het Karoo NP en Matjesfontein even bekijken voordat we doorrijden naar Montagu.

Van Golden Gate naar Kimberley via Lesotho

Dag 2: 8 augustus Golden Gate National Park

Vanmorgen wakker geworden om 07h30 na een heerlijke nacht slapen waar we wel aan toe waren. Daarna lekker ontbeten en tegen 09h00 vertrokken we vanuit Johannesburg. Via de N3 rustig toeren en 250 km verder sloegen wij af bij Harrismith om daarna Golden Gate binnen te rijden. Het is een apart park met eigenlijk niet al te veel wild. Je zit net boven de boomgrens dus het lijkt kaal en dat is het ook. Het park op zich zelf is niet al te groot en rustig hebben we hier de tijd voor genomen. We hebben wat rondjes gereden. 1 van 4,5 km en 1 van 6,5 km. Hierdoor kwam je wel langs mooie uitzichtpunten. Daarna de accommodaties bekeken die de SAN parken hier heeft. Het is van rondavel tot longdavel en campingplaatsen, allemaal met schitterend uitzicht. Brutaal als we zijn even bij de receptie naar binnen iets vragen en de manager stond ons te woord en die nam ons mee naar het Brandwag hotel dat iets verder oplag. We hebben het hotel van binnen en buiten gezien en foto's kunnen maken dus dit vonden wij wel leuk, zo zonder afspraak. Meestal kan dit niet. Daarna doorgereden naar de overnachting. Niet gewoon in de plaats zelf maar er iets buiten. Dus een Zuid Afrikaanse gravelweg (niet zo goed als in Namibie) van 4,5 km. Het is hier wel prachtig met mooi uitzicht. Kopje koffie gedronken en toen kwam Nick, de man van Rebellie Game Farm, de accommodatie waar we eerst zouden overnachten. Tijdje mee gepraat en toen zei hij: zal ik jullie alles laten zien. Hij had door dat we nergens van zouden schrikken. Er was namelijk pas een grote brand geweest en daarom zag alles er niet zo mooi uit. De huizen waren niet beschadigd maar de grond ziet er zwart geblakerd uit. Dus geen mooi gezicht. Maar pa en ik met z'n tweeën op de plek van 1 in een bakkie. Nick kon bijna niet schakelen vanwege mijn benen maar na 10 km kwamen we op de plek die hij ons wou laten zien. Ik was blij dat we even uit de auto konden want hier en daar begonnen er wat pijntjes op te komen. Voor de terugweg even gezorgd dat ik wat beter zat maar toch was ik blij dat we na nog eens 10 km rijden in een bakkie met 3 man op de plek van 2 op een hobbelige weg weer over waren. Rebellie heeft mooie grote lodges, waar je wel een paar dagen moet blijven. Het is zonde om dat stuk voor 1 dag te rijden en er is daar ook best veel (klein) wild te zien. We zagen blesbokken, springbokken, een eland en wildebeesten. We dachten dat hij ons zou meenemen voor een diner maar helaas, hij nam afscheid. Dus wij bij de accommodatie nog eens gekeken maar hier geen activiteit te zien in de keuken of dinerruimte. Dus wat te doen. Dan maar in het donker naar Clarens gereden en kijken of er iets te eten viel. Daar het 1^ste beste restaurant geprobeerd maar dat bleek vol. Het 2^de zelfde verhaal, het 3^de fully booked. Dus dachten wij op naar de pizzeria want die was leeg. Wij daar naar toe en wat bleek? Fully booked. Ik nog een keer: je maakt zeker een grapje, maar nee om 20h00 was alles gereserveerd dus geen plek. Maar hij kon wel een take away pizza maken. Dan maar even wachten op onze pizza en weer snel terug naar de kamer waar geen bestek enz. was. Maar toch lekker gegeten maar anders dan we in gedachten hadden. Bleek dat Clarens op zaterdagavond altijd volgeboekt zit met mensen uit Johannesburg en Durban voor een weekeind uit. Dus voor ons geen restaurant, maar buikje wel vol. Dus op zaterdag moet je niet in Clarens zijn. Nu nog even de foto's verder bewerken en dan het mandje in. Het is overdag stralend weer met 20 graden maar s ‘avonds koelt het wel af. Maar dit hadden we wel verwacht. Dat zal zeker nog tot overmorgen zijn. Na Kimberley zal het wel iets warmer worden. Morgen naar Oxbow, het wintersportgebied. We zijn erg benieuwd.

Dag 3: 9 augustus Lesotho, The Oxbow

Nog even over gisteravond; een blijde verassing want er lag een elektrische deken in ons bed en aan. Dus bedje lekker warm. Dan val je zo in slaap. Dus 22h30 alles donker.

Vanmorgen om 08hoo uit bed, na een heerlijke nachtrust,want we konden niet eerder dan 09h00 ontbijten. Maar brutaal als we zijn om 08h45 toch naar binnen en jawel er zaten nog wat mensen te eten maar we konden zo aansluiten geen enkel probleem. Om 9h30 reden we richting Clarens maar nu bij dag. Dit is een kunstenaarsdorpje met veel curiosa (zoals men hier zegt). Je had redelijk wat galerieën en we hebben wel een prachtig schilderij gezien maar ja die past niet in de koffer. Verder ook veel steentjes, sjaaltjes etc. Alles wat je in een kunstenaarsdorp kunt verwachten, van kunst tot kitsch. Alleen betaal je er op zulke plekken altijd te veel voor. Het deed wel iets aan een soort Ootmarsum in Afrika denken. Tegen 10h30 had vooral Douwe het hier wel gezien dus verder in de auto richting Lesotho. Onderweg nog wat prachtige foto's gemaakt van het gebied tussen Golden Gate en Fouriesburg want het is prachtig om door heen te rijden. Daarna door de douane naar Lesotho. Dat betekent dus Visum uit, Visum in, autopapieren laten zien, tol voor de auto betalen en verder. Je komt toch wel weer in een andere wereld. Vergelijk het met verschil tussen Swaziland en Zuid Afrika. Kinderen die vragen om iets. Huisjes veel meer verspreid over het land, kleine akkertjes, ossenwagens enz. Dit zie je in Zuid Afrika toch minder.

Onderweg zijn we nog even naar de Liphofung Grot geweest. Deze grot is een heel oud verleden een schuilplaats geweest voor de Bushman. Dat is goed te zien want je vind er veel Bushman Paintings (rotsschilderingen). In het begin van de 19^de eeuw nog een tijdje de schuilplaats voor de eerste koning van Lesotho, Koning Moshoeshoe I. Die heeft er zelfs gewoond met 500 mensen en zijn veestapel. Waar hij dat alles heeft gelaten was ons een grote vraag, want het was er zeker niet erg groot. Daarna heeft de gids ons nog het één en ander uitgelegd over het Basotho (een inwoner van Lesotho is een Basotho en zij spreken Sesotho, voor het gemak) leven, maar dat vonden we op de Sani Pass een paar jaar geleden wel iets duidelijker.

Het landschap gaat langzaam over van iets minder ruig naar ruig en eigenlijk onherbergzaam. In Clarens was het nog een redelijk (s' avonds ongeveer 10 graden, vanmorgen overdag 25 graden} maar nu zitten we op denk ik 2500 meter en om 15h30 is het nog maar 4 graden met een snijdend koude wind. We zijn nog even naar het zo genaamde skigebied gereden maar het is niet meer dan een beginners piste in Oostenrijk of Zwitserland. Binnen 10 minuten ben je beneden en dan nog op kunstsneeuw. Om 14h00 moet je weer van de piste omdat ze hem voor de volgende dag moeten klaar maken. Wel erg vreemd, in een ruig, geel/groen landschap van gras en rotsen een witte streep, waar men vanaf kan skiën. Een sensatie misschien voor de Zuid Afrikanen, maar daar win je geen Olympische spelen mee. We hadden wel het gevoel dat we op het dak van de wereld stonden, zeker op 3200 meter. Wij hebben foto's genomen, snijdende wind en 3 graden dus niet echt warm. Maar voor de gemiddelde toerist met of zonder ski ervaring zeker geen aanrader. Nu zitten we in ons rondaveltje tegen 16h30. Douwe heeft ouderwets de kachel aangestoken op gas. Je moet maar weten hoe het werkt maar ouwe lullen als we zijn hebben we met dit soort antiquiteiten geen probleem. Ben benieuwd of jullie zouden weten hoe je zo'n ding aankrijgt.

Dag 4, 10 augustus, Lesotho, Malealea Lodge

Vanmorgen al op tijd opgestaan. Kon ook gemakkelijk, want gisteren lagen we ook al op tijd in bed vanwege de kou. We zaten,na een eenvoudig ontbijt al om 10 over 8 in de auto. Daar bleek hoe koud het echt was. Op de thermometer van de auto om die tijd nog min 6!!!!

We hadden hel wat plannen om te gaan bekijken, maar uiteindelijk waren we al om half 2 bij Malealea Lodge. Het blikt dat in Lesotho niet alles goed staat aangegeven, zodat we alles hebben gemist. Op een gegeven moment hadden we het ook wel gehad, helemaal toen bleek dat ze bij Maseru met de weg bezig waren en er een ruime opstopping was. Wel apart als je ziet dat er heel veel automobilisten zijn die zich nergens iets van aantrekken en bij een stopbord voor 1 richting rustig (eigenlijk best snel) doorrijden. Een speciale ervaring, tegenliggers krijgen waar je ze niet verwacht. Ook was er nog een ‘roadblock' waar we voor een stopbord moesten wachten. Een agent wenkte de auto voor ons maar hij bleef daarna ook wenken zodat Douwe dacht dat hij door mocht rijden. Maar ja, een agent staat hier op zijn strepen en ik Douwe kreeg dan ook de vraag hoe hij het in zijn hoofd haalde om bij een stopbord door te rijden als je niet gewenkt wordt. Typisch Douwe, gaat weer in discussie met zo'n man, zodat hij tot een paar keer moest uitleggen, dat de agent volgens hem wel naar hem wenkte. Uiteindelijk mochten we doorrijden.

Malealea ligt schitterend in de bergen van Lesotho. Op de heen weg veel Basotho herders met een kudde van een paar koeien of schapen, een schitterend gezicht. Malealea is een rustige Lodge, ziet er een beetje back packerig uit maar je kunt er goed verblijven. Ze organiseren veel, zowel op het paard of wandelend. De locale Basotho zijn dan je gids. Ze doen heel veel voor de locale bevolking waar je dan ook erg snel contact mee hebt. Het is zeker een mooie tussenstop tussen Graaff Reinet en het Golden Gate Park. Er was ook een groep Amerikaanse studenten, die sociale geografie studeerden, maar dan vooral de agrarische sector. Daar hebben we een tijdje mee gepraat. Voor het eten zong er nog een koortje uit het dorp Basotho liedjes en als klap op de vuurpijl een band uit het dorp. Zij speelden op zelf gemaakte instrumenten, erg apart en leuk. De generator ging om 10 uur uit, dus weer op tijd naar bed.

Dag 5, 11 augustus, Kimberley

Marian en ik wilden beslist een keertje naar Kimberley. Niet dat daar veel te zien is volgens ons, maar ja, als je Zuid Afrika specialist wilt zijn moet je alles een keertje hebben gezien.

We waren om half 10 alweer op die pad. Dat kan ook gemakkelijk als je elke dag al voor 10 uur in je mandje ligt. We worden nog echte Zuid Afrikanen J. Eerst nog een stukje door Lesotho. Dit is wel het echte Afrika. Chaotisch verkeer en rommelige plaatsen. Ook staan hier, net als in Swaziland, de kinderen snel met hun handje op om een paar cent of een snoepje te vangen. De grens was dichter bij dan we dachten en de visa afhandeling ging best snel. De Vrijstaat aan deze kant was zoals we hadden gedacht, grote vlaktes met hier en daar een ‘koppie' en een watergat/dam voor het vee. Bloemfontein zijn we omgereden. Marian was daar al eens geweest met een studiereis van South African Tourism en was daar niet kapot van, maar dat zijn we meestal niet van steden. Om kwart over 1 waren we al in Kimberley. Ingecheckt en het internet contact gezocht. Is hier maar beperkt in het hotel, dus straks met de computer naar de ontbijtzaal om dit allemaal te uploaden. Als de snelheid erg laag is moeten jullie nog maar even op de foto's wachten..

Nadat we alles zo ongeveer hadden geïnstalleerd eerst maar eens naar het grote gat van Kimberley. Natuurlijk waren we weer te snel en konden het daarom niet vinden. In een doodlopend straatje heeft Marian gevraagd en er was een ontzettend vriendelijke dame die ons vooruit is gereden en ons het allemaal heeft gewezen. Dit is een oude dag mijn, dat helemaal uitgegraven is om diamanten te zoeken. Erom heen waren wat oude winkeltjes en gebouwtjes uit die tijd geplaatst. Allemaal heel interessant maar niet te begrijpen dat er zoveel moeite voor deze steentjes wordt gedaan en er nog steeds mensen voor worden vermoord. Ze hadden de bekendste diamanten als kopieën tentoongesteld. Ook was er een scherp bewaakte afdeling waar de diamanten echt lagen, van ruw tot geslepen. Er is hier wat geld verdiend, vooral door de Beers familie.

Daarna zijn we Kimberley nog even ingereden en hebben een kleine ‘cultural walk' gemaakt. Niet echt spannend, maar ja, wat ik al schreef, als je Zuid Afrika specialist wilt zijn moet je alles een keertje hebben meegemaakt. We zouden niemand aanraden dit eind om te rijden om het grote gat te zien. Kijk maar even naar wat foto's, scheelt heel veel kilometers. Vanavond maar eens echt gaan eten en dan zien we morgen wel weer. Dan een grote afstand, ruim 500 kilometer naar Beaufort-West.

Eerste dag in Zuid Afrika

Hallo allemaal,

Daar zijn we dan vanuit Zuid-Afrika. Even een kort verslag van onze belevenissen tot nu toe. Dat kan echt wel kort want zo spannend is het vliegen naar hier nu ook weer niet, Maar ja, reizen met de NS gaat nog beter dan op tijd dan vliegen met Douwe en Marian. We waren mooi op tijd in Dusseldorf. Op de heenweg zagen we al dat Maaike er waarschijnlijk iets langer over zou doen op de terugweg, maar op de heenweg geen file. Maaike, nog bedankt voor je tijd, we hopen dat Sem geen honger heeft gehad.

Zoals we gewend zijn, begon onze reis met een vertraging. Iets meer dan een half uur, maar we hadden gelukkig op Londen Heathrow 3,5 uur, dus geen probleem. Maar jawel, ook daar door een technische storing een uurtje vertraging. Murphy reist wel altijd met ons mee, maar we raken er aan gewend. Omdat we later vertrokken kregen we ons ‘diner' ook pas om 12 uur vannacht, met recht een ‘late supper'. Daarna proberen te slapen en ik denk dat zowel Marian als ik wel totaal 4 uurtjes hebben geslapen. Om iets over 9 zijn we geland op een totaal gemoderniseerd O R Tambo vliegveld van Johannesburg. Zelfs de douane was redelijk snel, zodat we al om 10 uur bij AVIS waren voor de auto. Ook dat duurde eventjes, maar al met al waren we om 12 uur bij Sunrock Guesthouse. Let er wel op, dat, als je op een Nederlandse GPS rijdt, deze niet direct alle satellieten op het zuidelijk halfrond vindt. We zijn dus eerst op de goeie gok gereden, en toen ‘Truus' eindelijk wakker werd konden we keren en wel de goede weg nemen naar Sunrock. Een Guesthouse in een rustige buurt. Daar hebben we even met de eigenares gepraat en werden dan ook direct uitgenodigd voor de ‘braai' vanavond. Altijd goed.

Om een uur of 1 zijn we naar het Apartheidsmuseum gereden. Ik was er al eens geweest maar Marian nog nooit en we wilden nu toch wel eens weten of het nu de moeite waard is om hiervoor iets langer in Johannesburg te blijven. Het antwoord is: nee. Het is wel erg indrukwekkend, maar een ‘must' is het zeker niet. We zijn tot de conclusie gekomen, dat het enige dat echt de moeite waard is in Johannesburg Soweto is. Daar zijn we nu al een paar keer geweest en daar wordt je stiller van als van het Apartheidsmuseum. Misschien komt dat ook omdat wij ‘ouwe lullen' er in die tijd natuurlijk erg veel van hebben meegekregen, en het voor de jongeren meer indruk achterlaat, maar het reële leven in Soweto zien en eventueel daarbij nog het Hector Pieterson Museum en het oude huis van Mandela bezoeken blijft dan meer de moeite waard.

Morgen gaan we naar het Golden Gate park, ongeveer 375 kilometer vanaf hier naar het zuiden. We zitten dan in één keer in de ‘Middle of Nowhere' in een schitterend berg gebied. We weten niet of we daar, en daarna in Lesotho, bereik hebben, maar het kan dus zijn dat jullie pas in Kimberley, over een dag of 4, dus weer iets van ons horen.

Noot van Marian: Het is dus niet zo kort geworden als Douwe had gedacht. Hij blijft lang van stof.

laatste dag voor vertrek

Heb onverwacht vrij gekregen voor vrijdag dus dat is een meevaller

Verder de koffer sinpakken en wegen. We hebben onze stoelen al vast gezet en nu de boarding passen uitprinten, maar dan moet eerst de vlucht van vandaag om 20.30 uur vertrekken van Heathrow. We vliegen dit keer met Virgin Atlantic, zien we ook hoe die de service hebben. Daarna nog 1 nacht slapen en dan gaat Maaike onze wegbrengen naar Dusseldorf.

Zodra we weer op internet kunnen in Zuid Afrika wordt dit verhaal vervolgd.