Dag 2: 8 augustus Golden Gate National Park

Vanmorgen wakker geworden om 07h30 na een heerlijke nacht slapen waar we wel aan toe waren. Daarna lekker ontbeten en tegen 09h00 vertrokken we vanuit Johannesburg. Via de N3 rustig toeren en 250 km verder sloegen wij af bij Harrismith om daarna Golden Gate binnen te rijden. Het is een apart park met eigenlijk niet al te veel wild. Je zit net boven de boomgrens dus het lijkt kaal en dat is het ook. Het park op zich zelf is niet al te groot en rustig hebben we hier de tijd voor genomen. We hebben wat rondjes gereden. 1 van 4,5 km en 1 van 6,5 km. Hierdoor kwam je wel langs mooie uitzichtpunten. Daarna de accommodaties bekeken die de SAN parken hier heeft. Het is van rondavel tot longdavel en campingplaatsen, allemaal met schitterend uitzicht. Brutaal als we zijn even bij de receptie naar binnen iets vragen en de manager stond ons te woord en die nam ons mee naar het Brandwag hotel dat iets verder oplag. We hebben het hotel van binnen en buiten gezien en foto's kunnen maken dus dit vonden wij wel leuk, zo zonder afspraak. Meestal kan dit niet. Daarna doorgereden naar de overnachting. Niet gewoon in de plaats zelf maar er iets buiten. Dus een Zuid Afrikaanse gravelweg (niet zo goed als in Namibie) van 4,5 km. Het is hier wel prachtig met mooi uitzicht. Kopje koffie gedronken en toen kwam Nick, de man van Rebellie Game Farm, de accommodatie waar we eerst zouden overnachten. Tijdje mee gepraat en toen zei hij: zal ik jullie alles laten zien. Hij had door dat we nergens van zouden schrikken. Er was namelijk pas een grote brand geweest en daarom zag alles er niet zo mooi uit. De huizen waren niet beschadigd maar de grond ziet er zwart geblakerd uit. Dus geen mooi gezicht. Maar pa en ik met z'n tweeën op de plek van 1 in een bakkie. Nick kon bijna niet schakelen vanwege mijn benen maar na 10 km kwamen we op de plek die hij ons wou laten zien. Ik was blij dat we even uit de auto konden want hier en daar begonnen er wat pijntjes op te komen. Voor de terugweg even gezorgd dat ik wat beter zat maar toch was ik blij dat we na nog eens 10 km rijden in een bakkie met 3 man op de plek van 2 op een hobbelige weg weer over waren. Rebellie heeft mooie grote lodges, waar je wel een paar dagen moet blijven. Het is zonde om dat stuk voor 1 dag te rijden en er is daar ook best veel (klein) wild te zien. We zagen blesbokken, springbokken, een eland en wildebeesten. We dachten dat hij ons zou meenemen voor een diner maar helaas, hij nam afscheid. Dus wij bij de accommodatie nog eens gekeken maar hier geen activiteit te zien in de keuken of dinerruimte. Dus wat te doen. Dan maar in het donker naar Clarens gereden en kijken of er iets te eten viel. Daar het 1^ste beste restaurant geprobeerd maar dat bleek vol. Het 2^de zelfde verhaal, het 3^de fully booked. Dus dachten wij op naar de pizzeria want die was leeg. Wij daar naar toe en wat bleek? Fully booked. Ik nog een keer: je maakt zeker een grapje, maar nee om 20h00 was alles gereserveerd dus geen plek. Maar hij kon wel een take away pizza maken. Dan maar even wachten op onze pizza en weer snel terug naar de kamer waar geen bestek enz. was. Maar toch lekker gegeten maar anders dan we in gedachten hadden. Bleek dat Clarens op zaterdagavond altijd volgeboekt zit met mensen uit Johannesburg en Durban voor een weekeind uit. Dus voor ons geen restaurant, maar buikje wel vol. Dus op zaterdag moet je niet in Clarens zijn. Nu nog even de foto's verder bewerken en dan het mandje in. Het is overdag stralend weer met 20 graden maar s ‘avonds koelt het wel af. Maar dit hadden we wel verwacht. Dat zal zeker nog tot overmorgen zijn. Na Kimberley zal het wel iets warmer worden. Morgen naar Oxbow, het wintersportgebied. We zijn erg benieuwd.

Dag 3: 9 augustus Lesotho, The Oxbow

Nog even over gisteravond; een blijde verassing want er lag een elektrische deken in ons bed en aan. Dus bedje lekker warm. Dan val je zo in slaap. Dus 22h30 alles donker.

Vanmorgen om 08hoo uit bed, na een heerlijke nachtrust,want we konden niet eerder dan 09h00 ontbijten. Maar brutaal als we zijn om 08h45 toch naar binnen en jawel er zaten nog wat mensen te eten maar we konden zo aansluiten geen enkel probleem. Om 9h30 reden we richting Clarens maar nu bij dag. Dit is een kunstenaarsdorpje met veel curiosa (zoals men hier zegt). Je had redelijk wat galerieën en we hebben wel een prachtig schilderij gezien maar ja die past niet in de koffer. Verder ook veel steentjes, sjaaltjes etc. Alles wat je in een kunstenaarsdorp kunt verwachten, van kunst tot kitsch. Alleen betaal je er op zulke plekken altijd te veel voor. Het deed wel iets aan een soort Ootmarsum in Afrika denken. Tegen 10h30 had vooral Douwe het hier wel gezien dus verder in de auto richting Lesotho. Onderweg nog wat prachtige foto's gemaakt van het gebied tussen Golden Gate en Fouriesburg want het is prachtig om door heen te rijden. Daarna door de douane naar Lesotho. Dat betekent dus Visum uit, Visum in, autopapieren laten zien, tol voor de auto betalen en verder. Je komt toch wel weer in een andere wereld. Vergelijk het met verschil tussen Swaziland en Zuid Afrika. Kinderen die vragen om iets. Huisjes veel meer verspreid over het land, kleine akkertjes, ossenwagens enz. Dit zie je in Zuid Afrika toch minder.

Onderweg zijn we nog even naar de Liphofung Grot geweest. Deze grot is een heel oud verleden een schuilplaats geweest voor de Bushman. Dat is goed te zien want je vind er veel Bushman Paintings (rotsschilderingen). In het begin van de 19^de eeuw nog een tijdje de schuilplaats voor de eerste koning van Lesotho, Koning Moshoeshoe I. Die heeft er zelfs gewoond met 500 mensen en zijn veestapel. Waar hij dat alles heeft gelaten was ons een grote vraag, want het was er zeker niet erg groot. Daarna heeft de gids ons nog het één en ander uitgelegd over het Basotho (een inwoner van Lesotho is een Basotho en zij spreken Sesotho, voor het gemak) leven, maar dat vonden we op de Sani Pass een paar jaar geleden wel iets duidelijker.

Het landschap gaat langzaam over van iets minder ruig naar ruig en eigenlijk onherbergzaam. In Clarens was het nog een redelijk (s' avonds ongeveer 10 graden, vanmorgen overdag 25 graden} maar nu zitten we op denk ik 2500 meter en om 15h30 is het nog maar 4 graden met een snijdend koude wind. We zijn nog even naar het zo genaamde skigebied gereden maar het is niet meer dan een beginners piste in Oostenrijk of Zwitserland. Binnen 10 minuten ben je beneden en dan nog op kunstsneeuw. Om 14h00 moet je weer van de piste omdat ze hem voor de volgende dag moeten klaar maken. Wel erg vreemd, in een ruig, geel/groen landschap van gras en rotsen een witte streep, waar men vanaf kan skiën. Een sensatie misschien voor de Zuid Afrikanen, maar daar win je geen Olympische spelen mee. We hadden wel het gevoel dat we op het dak van de wereld stonden, zeker op 3200 meter. Wij hebben foto's genomen, snijdende wind en 3 graden dus niet echt warm. Maar voor de gemiddelde toerist met of zonder ski ervaring zeker geen aanrader. Nu zitten we in ons rondaveltje tegen 16h30. Douwe heeft ouderwets de kachel aangestoken op gas. Je moet maar weten hoe het werkt maar ouwe lullen als we zijn hebben we met dit soort antiquiteiten geen probleem. Ben benieuwd of jullie zouden weten hoe je zo'n ding aankrijgt.

Dag 4, 10 augustus, Lesotho, Malealea Lodge

Vanmorgen al op tijd opgestaan. Kon ook gemakkelijk, want gisteren lagen we ook al op tijd in bed vanwege de kou. We zaten,na een eenvoudig ontbijt al om 10 over 8 in de auto. Daar bleek hoe koud het echt was. Op de thermometer van de auto om die tijd nog min 6!!!!

We hadden hel wat plannen om te gaan bekijken, maar uiteindelijk waren we al om half 2 bij Malealea Lodge. Het blikt dat in Lesotho niet alles goed staat aangegeven, zodat we alles hebben gemist. Op een gegeven moment hadden we het ook wel gehad, helemaal toen bleek dat ze bij Maseru met de weg bezig waren en er een ruime opstopping was. Wel apart als je ziet dat er heel veel automobilisten zijn die zich nergens iets van aantrekken en bij een stopbord voor 1 richting rustig (eigenlijk best snel) doorrijden. Een speciale ervaring, tegenliggers krijgen waar je ze niet verwacht. Ook was er nog een ‘roadblock' waar we voor een stopbord moesten wachten. Een agent wenkte de auto voor ons maar hij bleef daarna ook wenken zodat Douwe dacht dat hij door mocht rijden. Maar ja, een agent staat hier op zijn strepen en ik Douwe kreeg dan ook de vraag hoe hij het in zijn hoofd haalde om bij een stopbord door te rijden als je niet gewenkt wordt. Typisch Douwe, gaat weer in discussie met zo'n man, zodat hij tot een paar keer moest uitleggen, dat de agent volgens hem wel naar hem wenkte. Uiteindelijk mochten we doorrijden.

Malealea ligt schitterend in de bergen van Lesotho. Op de heen weg veel Basotho herders met een kudde van een paar koeien of schapen, een schitterend gezicht. Malealea is een rustige Lodge, ziet er een beetje back packerig uit maar je kunt er goed verblijven. Ze organiseren veel, zowel op het paard of wandelend. De locale Basotho zijn dan je gids. Ze doen heel veel voor de locale bevolking waar je dan ook erg snel contact mee hebt. Het is zeker een mooie tussenstop tussen Graaff Reinet en het Golden Gate Park. Er was ook een groep Amerikaanse studenten, die sociale geografie studeerden, maar dan vooral de agrarische sector. Daar hebben we een tijdje mee gepraat. Voor het eten zong er nog een koortje uit het dorp Basotho liedjes en als klap op de vuurpijl een band uit het dorp. Zij speelden op zelf gemaakte instrumenten, erg apart en leuk. De generator ging om 10 uur uit, dus weer op tijd naar bed.

Dag 5, 11 augustus, Kimberley

Marian en ik wilden beslist een keertje naar Kimberley. Niet dat daar veel te zien is volgens ons, maar ja, als je Zuid Afrika specialist wilt zijn moet je alles een keertje hebben gezien.

We waren om half 10 alweer op die pad. Dat kan ook gemakkelijk als je elke dag al voor 10 uur in je mandje ligt. We worden nog echte Zuid Afrikanen J. Eerst nog een stukje door Lesotho. Dit is wel het echte Afrika. Chaotisch verkeer en rommelige plaatsen. Ook staan hier, net als in Swaziland, de kinderen snel met hun handje op om een paar cent of een snoepje te vangen. De grens was dichter bij dan we dachten en de visa afhandeling ging best snel. De Vrijstaat aan deze kant was zoals we hadden gedacht, grote vlaktes met hier en daar een ‘koppie' en een watergat/dam voor het vee. Bloemfontein zijn we omgereden. Marian was daar al eens geweest met een studiereis van South African Tourism en was daar niet kapot van, maar dat zijn we meestal niet van steden. Om kwart over 1 waren we al in Kimberley. Ingecheckt en het internet contact gezocht. Is hier maar beperkt in het hotel, dus straks met de computer naar de ontbijtzaal om dit allemaal te uploaden. Als de snelheid erg laag is moeten jullie nog maar even op de foto's wachten..

Nadat we alles zo ongeveer hadden geïnstalleerd eerst maar eens naar het grote gat van Kimberley. Natuurlijk waren we weer te snel en konden het daarom niet vinden. In een doodlopend straatje heeft Marian gevraagd en er was een ontzettend vriendelijke dame die ons vooruit is gereden en ons het allemaal heeft gewezen. Dit is een oude dag mijn, dat helemaal uitgegraven is om diamanten te zoeken. Erom heen waren wat oude winkeltjes en gebouwtjes uit die tijd geplaatst. Allemaal heel interessant maar niet te begrijpen dat er zoveel moeite voor deze steentjes wordt gedaan en er nog steeds mensen voor worden vermoord. Ze hadden de bekendste diamanten als kopieën tentoongesteld. Ook was er een scherp bewaakte afdeling waar de diamanten echt lagen, van ruw tot geslepen. Er is hier wat geld verdiend, vooral door de Beers familie.

Daarna zijn we Kimberley nog even ingereden en hebben een kleine ‘cultural walk' gemaakt. Niet echt spannend, maar ja, wat ik al schreef, als je Zuid Afrika specialist wilt zijn moet je alles een keertje hebben meegemaakt. We zouden niemand aanraden dit eind om te rijden om het grote gat te zien. Kijk maar even naar wat foto's, scheelt heel veel kilometers. Vanavond maar eens echt gaan eten en dan zien we morgen wel weer. Dan een grote afstand, ruim 500 kilometer naar Beaufort-West.