Een lang verhaal vandaag want we hebben een paar dagen geen bereik gehad. Dit alles wordt geschreven met uitzicht over de Kavango rivier en Angola.

De avond bij Fiume was gezellig. Marilize kookt uitstekend, dus het diner was erg goed. Daarna met de computer in de bar en zorgen dat alles on-line kwam en alle e-mails ophalen. Na de nodige wijntjes en computeractiviteiten om een uur of half 11 naar bed gegaan. Ja, ja, in Afrika lig je er vroeg in.

De volgende ochtend zijn we met de vriend van Marilize, Jorn, naar het Bushman dorp bij Grashoek gereden. We zullen bij Nhoma Camp ook Bushman activiteiten gaan doen, maar we willen wel graag de verschillende mogelijkheden bekijken. Dit was een soort museum, maar wel erg authentiek. We zijn met wat bushman jagers en vrouwen de bush in geweest, waar ze on verschillende dingen hebben uitgelegd over hun manier van leven, het gebruik van diverse planten, bomen en wortels, zowel om te eten als om voor medicijnen te gebruiken. Wel erg bijzonder hoe dicht deze mensen bij de natuur leven. Zoals Henk al zij: wij hebben de omgeving aangepast aan onze manier van leven, de Bushman hebben hun manier van leven aangepast aan hun omgeving. Na nog wat sieraden van hun te hebben gekocht, halskettingen van struisvogelei en gedroogde zaden en besssen zijn we doorgereden naar Nhoma Camp, toch nog eventjes ruim 140 km. Verderop. In de verte zagen we veel bosbranden en toen we redelijk dicht bij kwamen was het vuur tot aan de weg. Bij Nhoma Camp hadden we geen last behalve dat we de brand roken en het in de verte zagen. Hier hartelijk welkom geheten en d accommodatie bekeken. Luxe safari tenten met eigen bad en toilet, en dat allemaal in de ‘middle of nowhere’. Om 4 uur zijn we maar direct meegegaan naar het Bushman dorp waar de jagers lieten zien hoe ze pijlen maakten. Het diner daarna was uitstekend en tijdens de maaltijd hoorden we ze al zingen in het dorp. Dus na het eten weer naar het dorp voor een ‘healing dance’, in dit geval de Giraffe dans. Niet dat iemand van ons er beter van zijn geworden, maar toch de moeite waard om eens mee te maken. Daarna nog een afzakkertje met Arno, de eigenaar van Nhoma Camp, die 23% van de winst besteedt aan het Bushman dorp, waardoor het hele dorp inkomen aan heeft. Ook werken e diverse mensen uit het dorp voor hem op de lodge.

De volgende ochtend werden we in een forse rookgeur wakker. Arno en wat mensen uit het drop zijn bijna de hele nacht bezig geweest als ‘firefighters’ en ze waren er nu in elk geval zeker van dat het vuur het kamp en het dorp niet meer bedreigden.

Na het ontbijt zijn we met de bushmanjagers op stap geweest. Ze wilden op porcupine gaan jagen, maar na een wandeling van ongeveer 4 uur door de bush hebben we veel gehoord over kruiden, bomen, wortels, vuur maken en vallen zetten maar geen dier gezien. 4 uur was ruim voldoende om te leren dat wij niet in de wieg zijn gelegd als bushman. Zij hebben veel geduld en lopen per dag rustig 10 uur om iets uit de bush te halen, wij hadden het al lang opgegeven. Het was best interessant maar het duurde ons allemaal iets te lang. s’ Middags hebben Marian, Janny en Henk het dorp nog een keertje bezocht en diverse spelletjes gedaan met de kinderen en de vrouwen uit het dorp, bij een nieuw spel deden de mannen uit het dorp ook mee. Weer heel bijzonder. ’s Avonds hebben we weer goed gegeten en nog wat in de ‘boma’ gekletst en geborreld met een Nederlands stel met twee kinderen en Arno, die nu niet meer weg hoefde omdat de branden uit waren.

Vandaag, aterdag 13 augustus, reden we al om 20 voor 9. We zijn eerst vlak voor het Nederlandse gezin uit gereden. Diwe hadden geen 4x4 en wilden wel graag dat we ze de eerste 40 km. Zouden begeleiden omdat dat gedeelte redelijk zanderig was. Daarna zijn we in volle vaart over de dirt road naar de asfalt weg gereden, totaal 240 kilometer over zand- en dirt roads. Bij Roy’s Camp hebben we even koffie gedrongen en daarna vlot door naar Rundu, waar we om een uur of drie aan zijn gekomen. Doordat er rugby op de TV is hebben we vandaag vroeg stroom. Normaal gaat de generator pas om 5 uur aan maar nu ruim 1,5 uur erder. Dus maar snel achter de computer voor wat offertes en het blog, foto’s van de toestellen halen en alle batterijen laden, omdat er bij Nhoma geen stroomwas. We hebben wel alvast afspraken met een gids gemaakt. Morgen na het ontbijt naar een vrolijke Afrika kerk en een bezoek aan het dorp, om 4 uur op de Kavango voor een sundowner en een cola op Angolees grondgebied, waar we trouwens nu ook uitzicht op hebben, en maandag voordat we naar Divundu (Ndovu Camp) gaan, eerst een school bezoeken. De foto’s volgen hopelijk vanavond, zo niet dan zie je ze morgen wel.

Foto's wordt erg lastig, want de telefoonverbinding valt vaak weg. Voor morgen een afspraak gemaakt met een gids om naar een 'zwarte' vrloijke kerk te gaan en daarna hetb dorp even te bezoeken. Lijkt me heel bijzonder, maar of ik nu bekeerd ga worden, denk ik niet.