We hadden eerst nog een safari willen doen. Je kunt het plateau namelijk niet met je eigen auto op. Maar omdat we het internet aan de praat wilden krijgen zijn we maar op tijd vertrokken. Wel zijn we nog even naar de begraafplaats gereden waar Duitse soldaten in 1904 waren begraven na één van de vele veldslagen die ze hebben uitgevochten met de Herero. Ook zij waren in die tijd “goed koloniaal’ bezig. We reden dan ook om ongeveer 9 uur en waren dus al op tijd in Otjiwarongo. Eerst maar een vragen waar we een winkel zouden kunnen vinden waar we hulp met onze dongel zouden kunnen krijgen, maar dat was natuurlijk dom van ons. Er lopen voornamelijk mensen rond die nog nooit een computer hebben gezien, hoe kunnen die dan weten wat een ‘dongel’ en internet is. Uiteindelijk stuurde iemand ons door naar de MTC winkel. Die konden snel meer beltegoed op de telefoon van Douwe krijgen. Als je de #-jes die tussen de verschillende nummergroepen staan maar weg laat herkent de provider de opwaardeercode wel. Slim om dat nergens te melden.

Met de dongel konden ze ons in eerste instantie niet helpen want de stroom was uitgevallen en we moesten eerst maar eens bij een andere winkel proberen. 3 winkels later toch maar weer naar de MTC winkel. Er was toen stroom en iemand anders aan de balie. De KPN dongel mag dan sim-lock vrij zijn, het herkent geen kaart van een andere provider, dus een Namibische dongel gekocht. Kunnen Rietje en Ignas volgend jaar mooi gebruiken. Door de baliemedewerker op de computer laten installeren en dat werkt mooi. We hebben eerst 500 MB om te internetten. Opgelucht (vooral de rest omdat Douwe nu niet meer chagrijnig is :) ) zijn we verder gereden naar Outjo, daar eerst koffie gedronken voordat we Etosha induiken.

Uiteindelijk waren we om ongeveer half 3 in Etosha. Bij het Ombika watergat (de eerste na de Andersson Gate) direkt al veel impala’s en zebra’s gezien. Rustig doorgereden naar Okaukeujo waar we een familei chalet hebben. Heerlijk luxe, twee slaapkamers, woonkamer en keuken. Uitstekend dus. Al vrij snel naar het watergat gelopen om ons eerste wild te zien bij Okaukeujo. Wat zebra’s, springbokken en een incidentele jakhals, nog niet zoveel. Maar al snel kwam er een, nogal frusty, olifant aan die de hele poel bijna voor zichzelf in beslag nam. Veel gespetter en geknoei, en natuurlijk wel van al het klein wild in de buurt. Een groep giraffes kwam op typische giraffe manier langzaam dichter bij. Wat doen die voorzichtig. We hadden gedacht dat ze waarschijnlijk pas bij zonsondergang bij het water zouden zijn, dus rustig blijven wachten. Intussen verdween de olifant en was het een komen en gaan van ander klein wild zoals impala’s, springbokken, zo af en toe een gemsbok en vooral veel zebra’s. Toen de zon al redelijk laag stond kwam er nog een groep zebra’s aan en nog een olifant. Sfeervolle foto’s kunnen maken. En jawel, de giraffes hadden we mooi tussen de lens en de ondergaande zon, altijd goed voor mooie foto’s. We hebben nog even gewacht tot de zon onder was en daarna eerst maar onze bungalow voor een drankje en daarna naar het restaurant. Na de maaltijd zijn we nog eens naar het verlichte watergat gelopen, weinig wild, maar op een gegeven moment wel leeuwen gebrul. Douwe meende op de rand van de verlichting en het donker een leeuw te herkennen, maar kon dat allemaal niet op de foto krijgen. Op zo’n moment heb je ook en statief nodig voor je fototoestel. We zijn dus te vroeg weggegaan, want de volgende ochtend kregen we bij de receptie te horen dat de leeuwen zich ook nog bij de poel hebben laten zien. Jammer!!!!! Maar al met al wel een geslaagde dag.